XI.

Sin verd, cum rerum potiantur, pertineatque primò ad eos, omnium ciuium ſaluti, non ſolum corporali, ſed& ſpirituali proſpicereʒ Zclus eo- rum, quem habent, quem prædicant, cuius con- ſcij ſibi ſunt, annos conſulatuum tranſigere cos, abſque curis& ſolicitudinibus, in vtramque au-

rem dormientes dimittit; Hiſtoriæ mihi def

rum, Prouinciarum, Ciuitatum, Rerumpub. ea de cauſa à Deo acriter punitarum, adducẽdæ non ſunt. Plures me fortè noſtis: Plena quidem ſunt ſacra prophanaque volumina.

Heu, Nonne nonnulli ſtatus, præ potentes a⸗ lioqui, circum nos ſunt, quos cum ferè toto po- pulo, à vera fide defeciſſe, iuſtoDei iudicio, iuſtam punitionem exercente, vos ipfi, optimi ciues,& dicitis,& à veſtris concionatoribus audientes, pro certo habetis? Sed quæ, cedò, facinora flagitia, crimina exorbitantia,& à vicinis, amicis& con- ſanguineis aliena, miſeri itti quos deploramus, perpetrauerunt? Verbo Dei/ in punitionem pœ namque peccati propriam, renunciare permiſi

ſunt? Verbum Dei cos primùm contempſiſſe ne⸗ B 3 ceſſe