——————
nota ſit Muſarum vetus cantilena: OxxhM· piaoy 7 NeMy h 3, pulcrum carum eſt atq; amicum;& verd noſtri à nobis avulſi Prin- cipisea prorſus fuerit pulchritudo, dignitas& honeſtas, ut virtures ac merita ipfius, non debeant non eſſe nopis cariſſima& commendatiſſi- ma nec ullis unquam encomiis ſatis celebrari poſſint, etiam hanc me- am Muſam, etſi raucam& penè ſterilem, nulloque orationis ornatu ac ſplendore nitentem, ſepulchri illius elogiis, honoribusq;ʒ accedere atq; aſcribi volui. Neqʒ verò dubium eſt pii herois pios manes, talem piera- tis ac gratitudinis ſignificationem& affectum/ ſuo merito à nobis ſin- gulis etiam requirere efflagitareque. Nam ut& in Ethnico carmine dicitur: Sunt aliquid maneslethum non omnia ſnit. Eſtq; odio& vituperatione dignum, quod vetus ille Poẽta de ſe mori- curus ſcripſit: Nemo me lacrymi decoret/ nec funeraſletu Faxit.— Cumq; noſter hic,& univerſæ Germaniæ gentisq; inprimis Haſſiacæ luctus ſit graviſſimus, æquum ſand eſt, ut iterum& iterum cõmuni no⸗ mine dolorem noſtrum,& affectionem piam ac gratam, erga Rempu- blicam communem, amoremq;& ſtudium noſttum humile ac demiſ- ſum, erga demortuum rantum quidemprincipem, publicẽ declaremus, nosq;& inclytorum Principum Haſſiæ, Dominorum noſtrotum cle-
mentiſſimorum, atq; inptimis illuſtriſſimi Principis D.D. MAuRtri
Landgravii, GutIELM1 illius magnipiæ memoriæ, magnifilii, or- bitate, deſiderio ac gemitu,plurimum affici teltemur. Etſanẽè quid ob- ſtat, quò minus juxta Platonem gels 7ðxanviterum ac tertiò quod pulcrum eſt,dicamus ac repetamus? Princeps certè noſter, in omni ge⸗ nere virtutis edendo, non fatigatus eſt unquam cur nos ejuſdem facta identidem referendo fatigaremur ingrari? Ut igitur viri dignitate& virtute præſtantiſſimi, qui hac quoque vice, quaſi ad buſta& exequias Principis noſtri clementiſſimi, denuò convenerunt, ſuaqʒ præſentia o ſtendunt, ſibi memoriam& cohoneſtationem nutritoris lui benignil ſimi, eſſe gratiſſimam, hæc etiam ſacra& juſta funebria, quæ hoc diein- ſtituta ſunt, piè patienterq; mecum faciant atqʒ exolvant/ qua poſſum& debeo cum obſervantia oro precorq; Colligo autem per capitu& yœxepæhelvonyquandam, de vita rebusq;; geſtis,& vitæ exitu, illußriſſ- mi,& nulla non laude digniſſimi Principis GuitiE1M1Landgravit Haſſiæ&c. vgcomoinen& hilſtoriam brevem, ut uno quaſi incuito, ſibi
pro⸗