ignicatio vocis,
VR RHLC.
17
Afüne Didtum,
MOC AGE.
PCcxRHic tum intellectus cognitione Dei, omniumque optimarumrerum Eccleſiæ,& Reipub.& familijs conducen- rium, illuminabitur: tùm voluntas ſtudio virtutum& actionum honeſtarum: ad vtilitatem cuiusuis obtingentis hominis facienti- um, pro virili parte corrigetur. Cogitetitaqueiuuentus(vt& alia quæque ætas) ſententiam hanc, DI, CvXHic: ggaxda lckh 550nbreuem quidem⸗ & rotunde contortam, veſut Laconicam: ſed ʒenriun vcigicn⸗ vtilem ac ſalutarem. prima vocula Dic růhyœn MyoynEiuhuhe redditionem ra- tionum, flagitat: ficutab illo Luc.16. Diſpenſatore iniquoratio- nes popoſcit Herus ſuus. Gogitet ergo quiſque ſe quoq́;ʒ à Deo in ladam ſtatione collocatumeſſe: aut curationi in magna hac ter- reſtris habitacionis domo, veluti diſpenſationi, præfectum eſſe: accepiſſe Domino talentumaut talenta(Matthæi ⁊j)ad negoti- andum ijs ſedulò& induſtrie. Moneri proinde ſe grauiſſimè/ vt bene curet ſuum munus& diſpenti t, quandocunque Pominus venerit fveſtempore mortis, vel ſubita irruptione ter- ræmorus: aut extremi iudicij) ad rationes reddendas paratus re-
eriatur.
Rurſus particula, cvR Hic, cauſam finalemſignificat: nem- pe vn(de officio cæterarum vocatio- num, ſiue ſtationum, nihil dicam) quenqʒ Scholaſticum Hic s- s Eideſt, in hoc genere vi e: vt ad ſapientiam eru- diat animum:& àd virtutem corrigat Cor. Quem ad Rinem? Ad honorem Deiad publicum vfum ad priuata commoda. Cogi- ret, CVR Hic ſit: id eſt, in hac vocatione, ſiue ſtatu, in hoc ho- neſtiſſimo vitæ Scholaſticæ ordine: cui dedecori eſſe, quenque pudeat. Quocirca ſeipſum ſubinde exhorteturdicendo· Pic cvx Hic.
Etiam illud, quod eõdem ſpectatcogitando verſet/ tanquam & ipſum Prouerbium, k gCE nempẽJ?/yon nona raripya· Agendum eſſe attento anĩmõ ĩd, propter quod adſimus: nõ autem à propoſito aliena& obiter tranſcurrenda Quod Dictuni vfur-
pabatur, quandares diuina Hebat: monens, animum aduerten- dum eſſe atcent Eœi Qꝑfandumeſſe Oportebat animopPræ-
ſentem eſſe: non autem cogitationibus peregrinari. onecpræ- lectiones