5⸗
refacta, nonne ſuos grauiſſimè contriſtat? Mon turpiſſimè ſe ipſe yenno al⸗. dat? Non triſtiſſimo ſupplicio afficitur, alienato inſtrumento d*nte· omni, id eſt libris venditis patrimonio conſumpto, ſubſidijs de- uoratis? Vtiqʒ certè: non quidem diro ferro interemptus: Ca paupertatem duram redactus: nullam conditionem indignus, adipiſci valens. Talis vyMMus epulo( ein ſolcher gulden Eyerſtocker/ oder Schlemmer) eſt ſimilis ei, de quo Demoſthenes loquitur: 30 jæ eert Jins zr eyciMois Joxois Jayeiilzyos x ltuyðy kuronæ⸗ Nebhoyn Wsyo⸗„ hdeaioycpis aas: qui facile magno fœnore pecunias mutuas ſu- mit:& aliquandiu ſe iactat: ſed tandem ipſa etiam ſorte excędit, alEein Bancarorter.
Nemoigitur: vapiyut capere volup tatem debens, ex eare ied facere velit: nemo aſiduè helluandogallinam ipſam occidat: rotamque maſſam ouorum ſemel eximat: nemo, cum bonus vil- licus et debeat vagrumque fideliter colere, eo relicto, inſtrumen- tum omne ruſticum diuendat: nemo mutuò ſumendo, ære alieno obruatur: ſed, velut bonus œconomus, ſuis identidem diebus ouumã gallina acccipiat, eoque gaudeat: velut bonus villicus, fundum bona fide cojat„atque augeat: velut parcus& attentus paterfamiliãs, ſuo contentus, pecuniã aliena abſtineat: vt aliquan- do parentes, propinqui,& Mœcenates, fructum ex eo percipere ftu dignum poſſint: vt vrilitas ad Rempub. Chriſtianam inde lucu- lenta perueniat: vt ipſemet ex vita ſua bent acta, veram volupta- tem capiat. Pelectant te, mi fili/ voluptates? Noli eis totus im- mergi noli eis obrutus ſuffocari. Nocet enim nimiùm, necat em- pta dolore voluptas. Videndum eſt/ vt, quod libenter facis, diu facere poſſis. Quid enim ſtultius eſt(inquit Tullius) quàm quod Rd t libenter facias, curare: vt diutius facere non poſſis? Ergò tempo- ris actionum opportuni, quam Græci?xuiay Latini occaſio- ↄecaßonis h ha. nem, vocant, ratiodiligenter habenda eſt: vt ea diſcat quiſq;quæ beatur. ad ſalutem animæ pertinent: vt fidem Chriſtianam actionipus virtutis conteſtatam exornet: vt eruditionem eam comparet, qua Deo& hominibus inſeruiat Mam ſi conſiderare velimus(in- 1. de vfe. quit idem Latinæ eloquentiæ princeps) quæ ſit in natura hominis*b excellentia& dignitas: intelligemus, quàm ſit turpe, diffluere lu- xuriã,& delicatè ac molliter viuere: quamque honeſtum, paree, Turpe enim, lunu- continenterſobrie, ſeuerẽ. Itaque, ſi eſt quiſpiam, qui jigui
1 1. 16 A 1 tribuit
Olynth. 1.
Ergo voluptas ſit weie. noniꝗ⸗ Vv.