HASSIA4E LAND6GR4LVlI.
Accipe( vix capies ſine luctu ytriſtia fata: Haſiacum nuper qvæ rapuere ducem.
Scilicet octavo ſeptembreis ante Calendas
Is cecidit; ſe væ viẽtus agone necis. Proh! qvantus princeps! cujus fapientia ſollers Claret in arctois: Heſperiisq; plagis. Hanc qvoq; multoties& tu regina feqvuta es, Mercuriis miſsis qui ſtupuere, tuis. Mon ſecus ac qv ondam pellexit fama Sabæam, Vt Salomonæas ipſa viderjt opes. e Marte, ſago, atq; toga pace arte illuſtris:& aſtris? Siq; alia extiterunt principe digna, fuit. Relligionis amans: fidei defenſor: ab omni Parte pius: plus qvam credere poſſet homo. Fovit amicitiam cum multis ille Monarchiss §Fincereqve fovens carior inde fuit. Hunc omnes vivum deamabant, ſuſpiciebant: Aſt nunc ereptum morte feroce gemunt. Pluribus illius qvid opus me 6 Has qvum pro merito dicere nemo qveat. Fufficiat Cattum G ur 1EL MuM dicere: qvem ſi Dixeris, extulẽris omnia ſumma ſimul. Viſa tuis: hinc nota tuis: hinc, diva virago
Et tibi ſunt ipſi ſingula nota ſatis.
Vtqͥ illum magni⸗ ſic te majoris habebat⸗
Tantus amicitiæ cultor, EILISAʒtuæ!
Hic igitur tantus jamnunc ſua fata ſabivit Heros: hoc ævo par cui nemo fuit.
Non tamen omnino demortuus; ims ſuperſtat Vividus in geſtis, MAukR1rI oq ſuo.
Pranſit enim patris in ſub olem cum ſemine virtus: Fortibus& fortes progenerantur avis.
Indolis hic dudum monumenta ſtupenda paternæ Edidit: 6 nobis ille ſuperſtes eat!
RHaſiaca 5 a DEEL qvàm plurima vidit in aulä; Hoc memorabilius(dixerat ipfe) nihil.
Cognovere tui Fubuli qvoqve hujus Ingenium( genium 5 qvamq́; itacre ſciunt.
Emulus iſte animi, ſi non ſuperarit, aviti VVILRRIMus tamen hic, qvi ſiet/ alter erit.
Qvæ


