Druckschrift 
Ecloga Funebris Sacra Memoriae numqvam satis laudatæ Illvstriss. Celsiss. Et Potentiss. Pr. Ac Dn. D. Gvlielmi, D. Philippi F. D. Gvlilemi II N. Hassiæ Landgravii, Comitis In Cattimeliboco, Dietz, Zigenhain & Nidda, &c. heois fortiss. sapientiss. & (eheu!) incomparabilis : pietatis adsertoris religiosiss. pacis & libertatis patriæ vindicis acerr. Musarum Mecenatis benigniss. augustiss. Principis literatiss. immaturè planè; sed piè, sed placidè IIX. Kld. VIIbr. Ann. ∞, M, XCII. relictâ post se nominis immortali famâ, desiderioq[ue] sui incredibili; maximo totius patriȩ luctu, defuncti : Cui Præter Epitaphia, adnexæ Elegiæ Diversæ, De Eivsdem Illvstriss. Pr. Obitv Ad S. Caes. Mai. Christianiss. Fracorvm Regem: Sereniss. Angliæ Regin. illustriss. D.D. Vvirtemberg. & Elect. Palat. aliosq[ue] VV. cell. scriptæ : Nec-Non Ad Calcem Melos Gratvlabvndvm, pro felici gubernationis auspicio; Ad Celsissimvm Pr. Dn. Mavritivm, D. Gulielmi F. Haßiæ Landgravium, &c. D. suum clementiß. / Omnia, Communis Tempore Luctus, Non sine debita xympatheía recensente Bernh. Praetorio, Iespvrgensi Catto, Poeta Lavr. Et Ll. St. ; [Verfasser einer Widmung an den Autor: Elias Reusnerus Med. Lic. Poës. & Histor. P. Ienæ P., Lavrent. Rhodomannus, Ienæ P.V. Ling. Prof.]
Einzelbild herunterladen

16

DEonITyPR. 67ILHRILMI, Qxamquam animus meminiſſe ſtupetluòtuq́; tremiſcit:

Incipiam tamen:& paucis, advorte, doꝙebo.

Vix ingreſſus eram turritæ limina portæ, Qxum ſubitò ingenti miſceri mœnia planetu Conſpicor/& magnum clamorema ſidera ferri:

S. id. Septemb⸗

Obſtupeo, ſurguntq; comæ,& vox faucibus hæret:

Haud fecus/ ac ſi quis per opaca ſilentia Lunæ N Carpat iter cernatqͥ; procul metelra per auras⸗

Lambentem, fatuamve facem, celerẽmve capellam,

Ludentemve homines noSturno tempore larvam: Territus obſtupeat, greſſumq; repente reflectat, Ad ſeſe donec redeat, mentemq́; reſumat.

Sic ubi diſcuſſus ſtupor,& vox reddita faucis

Progredior, tantiqͥ; mali qu

= cauſa reqviro:

Heic mihi vir qvidam cano venerabilis ævo verba inter ſingula fuſis:

Reſpondet, lacrumis Num tu ſolus ades ve Lamenti quo fata ſui. mꝙœſtiſeima fa

Principis ac Pomini jam tellus Haſsica

lut advena; neſcius hujus

eflet?

Quem nec virtutis/ laudisve ullius egentem Pſtulit atra dies,& funere ſtravit acerbo.

Hæc ubi fatus erat, pavitantem& plura volentem Qværeredeſeruit; vicumqᷓ; ingreſſus 3

Friſtior ut viſus: triſtem properabat a

Tum magis attonitus ſtupẽo⸗ Oſſa per ĩma tremor: ſimul in

aulam.

S recurſat

uctum ipſe reſolvor. Tandem procedo, tacits veſtigia ſervans Qxamq; ẽrat ingreſſus, plateã qvoq; ſubſe

Iamq; propinquabam, qua divi principis ante Regaleis arces Themidisnoxa imina furgunt. Huc ubi perventum vIu pauſiſper oberrans ingenteis ibi confluxiſſe catervas

Vndiq;/ quas omnes pullus v Qiq; omneis gemitus, pueri

elabat amictus⸗

q virique, ſenesqᷓ;

Edebant, mœæſtam implentes plangoribus urbem.

His ergò agglomerordeq; his cun

prius è cano ſatagebam ſcire Chremete.

F. Heu deplorandas novitates Theu mala fata!

Heu deplvrandum caſum, pis terqᷓ; dolendum! Heu infelicem patriam! quæ qanta duobus Vix dum præteritis habuiſti funera luſtris?

quor iſtã.

cta ordine diſco⸗

§. Veré

3