2(„) S

onera intrinſeca, ſive maleferiatorum hominum, hone- ſtis conſiliis atque ſaluherrimis conſtitutionibus identidem ſeſe opponentium, nefanda molimina, ſive odia& ini- micitias, in quas facile hic incurrendi occaſio datur, ſi- ve plura alia mala, numero& computatione noſtra ma· jora, reſpicias. O quam verum eſt illud Ovwn: bene Aui latui, bene vwit Dictum ſane egregium, ac recon- ditæ plenum ſapientiæ, idemque æque verum, ac paucis cognitum perſpectumque! Quotus enim quisque eſt, qui, animo intra ſeipſum recoſſecto, honeſto,& ſuavi- ter laborioſo otio perfrui ſciat? Quotusquisque, qui in ſtrepitu mundi ſine ſtrepitu vivere;& divinioris quietis dulcedinem deguſtare, norit? Quotusquisque, qui in honoribus ſive ambiendis ſive põſſidendis modum te- nere,& quemadmodum in cæteris, ita in his quoque, ſi voluntas DEl ita ferat, parvo contentus vivere, di- dicerit?

Abſit vero, Auditores, ut hæc quis eo rapiat, ac ſi propterea dignitates ipſas in vitium vertere,& quem- vis temere ab illarum aditu arcere velim. Non hæœc ſane dictorum meorum mens& ſententia eſt, qui potius lau- do nobilem conatum eorum, qui ſufficientibus à natu- ra viribus inſtructi, ad quævis præclara alacriter enitun. tur, ſeque magnorum etiam munerum gerendorum ca- paces oſtendunt. At fatebuntur hi tamen,& ipfo uſu edocti, lubentiſſime fatebuntur, quicquid in his ipfis quo- que offertur commodorum, quicquid felicitatis, quic- quid ſplendoris& magnificentiæ, ſuis tamen incluſum eſſe limitibus, nec raro cum gravifſimis oneribus, magnis- que miſeriis atque ærumnis commutari. Pertinet huc quod ait Ccero in Orarione pro h. Shio: MagMralu ſudndum et pro commumnibm¶s commodi, adeundæ inimicitiæ ſube mndæ ꝓr9

B Nepu⸗