AD IORHANMNEM VuL TETUM „PIE DEFUNCTUM, FILIUM SUEM
cariſſimum, HRRMAnNus VurLTEjus Pater.
Imihi res eſſen Craſſeis æmula nummii. Ingentes cræß ſj dareuur opes.— Non equidem tanſi uummorum ſumma fuculiu lla miliquantiin mibi nate fret. Si mihi pareret qubd viwit in orbe vigetq Pro te quicquid ide omne ego„ndledarem. Mate meum vobur primum, mea magna vluptas⸗ Quondam qui fueræ uniea cura mihi. Naie mea ſÿ moyne tibi tua vita ſteriſſet. ¶Morie mea ſtaret jum iua vita tibi. ¶Aig utinamſalvo teꝛßli noſtra vetiſet. corpora mors murtis molle fuiſſet iter. Mulliu inproprium:ſa ſit mibiditere, nalum Tam ngravit amoruantaq curafiit. ¶Attamen elt aliquid quod ie mihicurius ipſÿ eñ. I quid ſit nolj qusreye· Numen idei. Hui ꝛe conceſſiquem tam vehementer amabam⸗ Huic re reſtitui, te dedit ille mibi. Fagitet locanimam ienuen eflaboper aura⸗ Hujus adimperium non egoſegni erò· Hujnu G· obſervat mea mem mandata tremitq Si tamen utpatremſentiat eſeſuum·
„5 5
v ——
————
—,—
——


