—————
37 Acremq́; luctum. Præcipe lugubres O Muſa cantus, queiĩs pudor& modus Sit lachrymarum, nempe dults Uſq; adeò capitiuj chari. Quotcunq; terræ munere veſcimur, Omnes eodem cogimur, omnibus Mors certa ſeu ſenes, recentes Seujuvenes erimus, parata eſt. Et quis reſiſtat conſilio Dei? Qui, quos amat, transfert ab humo illicò, Et reddit hæredes heate, Sidereã in regione, vitæ. Iic adoptivi inſtar es angeli, O Jax dulci nectare dulcior: Ilic vides audisq́; Chriſum Liber ab innumeris periclis Mortalis ævi. Nos, ubi erit Deo Viſum, ſequemur.Interim have ac vale Recepre cœlis, dum fidelem Adpicias inibi ſodalem. Vlimum ſummo amico monimenium lutu⸗ indi- cem& vxmæ dei a reſſeram M. P.
TN LMM.ATVRVM 0O BTVM
ORNATISSIMI ET DPOCGTISSIMI
EGREGIFq; FNDO UVE NI§, Dn. JonAnns VurrTRjn, S8.LL. ſtudioſiſſ. magni illius, Acade- miæ Marpurgenſis Anteceſſoris, DUn. HERMAnN VuRj 1&c. filii chariſſ.
U gemit impiume Fondente ſub ilite puilos,
Et queriturſobolem Daulius vrtſuum;
d E*M Qudm
——————————


