—

———

—B

8 HERM. KIRcRRMRnRIPOREPONHEIE

oſtendere poſſis, in qua ingenii prudentiæ gravitatisq́; avitæ

hereditas ad nepotes uſque derivata mantetit. Quid enim Tullii noſtri nobiliſſima novitas, quò illa lux ingenii, quò eloquentiæ?cum ipſo ſimul exſpiravit, flium non illuſtravit:

uid Antonii Oratoris FHortenſiiq́; celebritas? ad nepotes 4 ſiberos non devenit. Acerbiores itaq; non ſolùm priva- tim, ſed& publicè luctus haberi ſolent ob præmaturos illo-⸗ rumjuvenum diſceſſus; quos per inſitam optimi generis in- dolem, feliciſſimumq́; familiæ genium optimè meritorum parentum veſtigia ſecuturos judicamus,& in quibus imagi- nes majorum reparari, virtutumq́; ſimulacra referri vide- mus. Idcircocum M. Catonis ſummo ingenio& ſumma vir- tute filius interiret, cumq́; Q. Maximi filius vir conſularis, maximisq́; rehus geſtis clariſſimus occumberet, ingemuiſſe totam civitatem accepimus?& cum Germanicus juvenis

oppeteret, ob admirationem virtutis ingeniiq́; aviti natio- nes etiam exteras regesq́; indoluiſſe Tacitus noſter ſcriptum

reliquit. In funere ſiquidem ſupremisq́; cujuſq; honoribus animadvertitur in primis, qualis quiſque dum ætatem egit, fuerit, quemadmodum hoc ille fapiens in literis divinis te- ſtatum fecit. Atq; hoc in exſequiis optimi adoleſcentis, fllii tui cariſſimi, ampliſime] uriſconſulte HERKMANNEclariſ- ſimè videre fuit. Quantus enim multitudinis ad cohone- ſtandum demortui tumulum concurſus? quanta effuſa Aca- demicæ juventutis frequentia, ut meminiſſe non poſſim ma- jorem hominum comitatum pompamq́; in ullo unquam tu- nere hujus urbis fuiſſe viſam? Quanta præterea omnium& ſingulorum triſtitia? quæ vultuum nubes?qui gemitus& de- ſideria? quanta cum funcbris concio& elogium haheretur, attentio?quanta animorum concitatio?quanta cum elegan-

tiſſimæ lanuginis ille foſculus in communis noſtræ matris ſinum

m ni