ceuſis kanc oculis ſuis inaſſuetam figuram contemplans p 1 nprunu der qu? malum zjebat, hæc audacia eſt? Sempronius hie, ſeb Bauwer mit qui Studiofus eſt, fortaſſe nos contemnit,& ut nobis il- du

ludat/ ruſticum cum furcã ædibus ſuis impoſuit. Jamque oy vicinos ſuos opinione hac impleverat, cum attollente ſe ſes fama,& ur ficri amat, ſubinde majora jactante, non am- ke 1 plius dubitarent ſed ubique tanquam rem certam recen dur 1 ſerent Lõbnicenſes omnes, Sempronium eſſe contemptò- tur 1 rem urbis ſuæ& eo animo ergxiſſe ruſticum cum furcã. por Quoindicio plerique id creder?nt, nec ſciebant neccura- ord bant. Concurrebant omnes, forumque tumultuariã con- qus cione implebant. Cumq́; unus inclamaret, nihileſſe cun- ris2 1 ctandum, proßiliebant univerſi& rapta uæ ſingulorum, n conditio caſusve obtulerat arrna ſuperbè e ad Sem- ofe pronii domum veniebant. Mater Sempronii tumultuan- 4Aſ . tes jubentesq́; intromitti per feneſtram interrogabat, quid pio velint? Nli faſtidioſo nutu ſe cum imperio venire reſpon- phi dentes, fores in terram aſſulatim arietantes irrumpebant. y Sempronius tot armatos cives aſpiciens, juvenili fervore n N elatus, vultu& ferro fe ad pugnam parans, decernebat in- Mec 3 ter eorum cædes mori. Tum Löbnicenſium unus, nunc lity ajebat, ſecundoò ſceleſtus es Semproni, qui non ſolum civi-· c

taris iracundiam meritus, ob ruſticum in contemptum-

concivium tuorum ædibus tuis impoſitum, ſed& ferrum

in nõs Kringis. Protinus pone tela, vinculisque te dede.

3 Sempronius per ſacra& prophana, proteſtabatur ſe nee Civitatem contemnere nec ruſticum ædibus ſuis impoſi- tum, ſed Neprunum cum tridente. Lõbnicenſes ad verba 1 kæc mori iracundiaincenſi, tumida confusàq; voce cla- mabart. Es mag Klinklunus, der Teuffeloder ſein Mutter

₰ ſeyn. Den Bauwern vom Hauß. Quidfaceret bonus Sem- pro-