o R 47To. 39

rius impudens, audax. His armis ſi inſtructus fueris, ſatis tedoctum putabo. Nam pretioſiſſima ludi mei ſupellex eſt ignorantia. Deinde affer tecum Stentoris validiſſimam vo- cem ſemper aut cantillantem autululantem. Ne antiquæ li- teraturæ neſcius videaris, Latiniora quędam verba coiligas. quæ ſemper in ore habeas. De cæteris ne ſis ſolicitus. O- mnia ut nummos melioris notæ, tua venditabit impuden- tia. Antiqua, obſoleta. peregrina verba, qualia Evandti mater loquebatur, ex antiquario Laurenbergii vel Lubini ſudiosè colligas,& magnã jinguæ volubilitate in adſtantes intorqueas, ut illi te venerentur tanquam hominem è cœlo lapſum. Semper in ore habeas, crerubala, ſiſtra, lobas, bere- cynthia, cruſinata cannas& alia quæ non intelligeret Se- nex Numa, niſi divinantis Egeriæ vaticinia conſuſeret. Si verborum penuriã ægrotas, protinus finge verba pro arbi- trio tuo. Si barbariſinus aut ſolcœciſmus exciderit, confe-

ſtim in promptu ſit nomen Poetæ alicujus vel Scriptoris a

lius, qui nec eſt nec fuit unquam in rerumnatura. Cita Ẽn- nium vel Pacuviumaliosqͥue, quiaut non ſunt in omnium manuaut nonin omnium mente. Noſtri Mesſieurs quiſe- mel Luretie Parſſorum pernodtãrunt, injurias omnes Gy⸗ bianoiMlatas excuſant, dicenteses iſtã lumodu. Quid vetat o- mnia Priiani vulnera tegere emblaſtro larvati Griticidem- per tibi in promptu ſint argumenta; quibus culpes I6cra- tem Demoſthenem, Plauum, Platomem, Tullium. Ita homines te magnum Cyiticum eſſe credent, etiamſi nil magis tibi de- ſit/ quàm hona criſis. Fac novorum Scriptorum affedtã- tas orationes ſemperhabeas in manu. Qnas ubi cautèfieri id poteſ, ſemper vendites pre tuis. Omnja quæ profers, die eſſe extemporanea. Cave mediteris, quomodo orationem diſttibuasin partes Hoe frigidorum hominum eſt, qui ne-

B z ſciunt

—