X

B 6 PENSI vbreviter à mealloquendi us es. Præ- ter alia naturæ& fortunæ privilegia, quibus cœ lum te doravit, à primis Academicæ no- ſtræ converſationis annis veneratus ſum, ſingularem tuam vernaculam& minimè coactum ſuadam. Qui arcem aliquam baſi- licam præterit, protinus cogitat, ibi non ha- bitare ruſticum. Ita ego naturam i- pſam, heroicã tuã corporis ſtaturã indicare. voluiſſe, quantis te animi divitiis nobilita- verit. Potuiſſet tibi hæc Haſſia noſtra ſatis nobilem aſſignare vitæ ſtationem niſi fatis ſua quædam jibertas aut quaſi nec e eſ- ſet. Interim neminem credo Marpur gi vive- rc, cui non æquè grataſit tua ac ſua

propria. Det tibi Deus ætatem quam mére-

1155 ſervet animum quem dedit, augeatque

2 fortunam, quã te cumulare cxorſus eſt. Ita

vovco cum Græcis& Barbaris, ſapientibus & inſipientibus, qui Marpurgi vivunt. Clariſſime DrErTERIcE, Patrum no- ſtrorum memoria, cum Haſſiam ignoran- tiæ ſatietas caperet, magnojuventutis emo- 3 lumen-