ELEGl

Deniq; Saturni quondam aurea ſæcla fuere, Quod uicio nullus tum tutt orbe locns.

Et ſteterant placido connexa elementa uigore, Aſtraq; per terras munera grata dabant.

Recte iguur Virius nomen ſibi uendicat auri, Qo nll fidereo pulchrius orbe bono eſt.

Quoq; anmis paruur noſtris non falſa uoluptas, Et uutæ nullo turbine fracta quies.

At Gryphes in fruſta auri, urideſqʒ Smaragdos Vt non ulla lucri ſpes ratio ue mouer,

Sed duce natura, Genioq; ad pulchra uocante Sola uoluptatis dona& amoris habent.

Sic animus cœlo dignus& perpete fama Virtutis merito præmia cuncta locat.

Et molles uitæ tenuis contemnit honores, Nec niſi quos clare facta merentur obit.

Promptus in obſequium miſeris, Patrięqʒ labanti Securas mortis exhibuiſſe manus.

Quin ſcelus oppoſitis meditatur mœnibus hoſtis, Et tacitos ſolita colligit arte dolos,

Nec placidis numium confidit Nauita uentis, Cum iacet& cunctans ocia pomus agt.

Nec nms mmedus animo cojlabuur undis, Qum mare non æquis fuctibus aſtra feri.

Sed medius conſtanſq; ſibi ſubit obua fato, Suſtinet& fortis cum ratione uces.

Nullius hic rerum moliur commoda damno

Nec per quæſitas fraude ſuperbit opes.