e

Panegyricon

Quid patres potuere tui, te æquare labores

Maiorũ pulchrũ eſt, demptaſq; vlciſcier vmbras⸗

Sunt tibiin æthereo duo numina maxima cœlo,

nclytus effugiens noctem Fridolinus opacam,

Hillarion Gallus, Pictonæ gloria gentis,

Sæpe vocanda tibi, ſæpe in tua vota petenda.

¶ Rauriacas arces, auguſtaq; limina Rheni,

Heluetiæ muros,& inexpugnabile

S

FT

n. * 6

—

6

S vallum,

Quo pede dicendi quo plectro, quaue camena Sat digne extollamenon ſi mili Tullia verba Delius inſpiret, muſiſq; ad tranſtra citatis, Tantillum laudis poſſem, ſalue optima mater Indigenis Baſilea tuis, vrbs inclyta fama,

Vrbs Troia, Thebiſq;,& multis notioraſtris, Tota quidem ſplendes,& te tibi pulchrioripſa es,

A planta vſq; caput,tu noſtri portus apexq; D ij

Baſilea IX

—————

—