Heluetiæ

fuiſſe, ꝗ in alias natiõ̃es vel dicto vel ſcripto ſtomachat? fuerit? qch ego quoq; quãri faciã, demõſtrabit luce clariꝰhoc in carmĩe modeſtia mea,cñ noſtra ſaudẽſquis em̃ de ſuis nõ magnifice lo

uiẽ?)aliena nuſqᷓ; vituperauerim. Ad te redeo, accipe de vrbe

igurina, atqʒ totã Hejuetia quæ ex pluribus et digniſſimis au thoribꝰ,nõ ſine magno labore corraſimꝰ Quæ etſi mihi imper⸗ idenẽ, ſuo tempore cĩ alijs noſtris operibus&

fecta etiã nunc vi 1 is emendatiora& locupletiora dabo nã plurimor rogatu in ſtu

dio noſtro Baſilico hecqualiacũq; dijudicent᷑, diutius occulere nequiui. Vale fœlix · Baſileæ Anno, D.xIil.

Heluetiæ deſcriptio,& in laudatiſſimũ Heluetio rum fœdus panegyricũ Henrici Glarea⸗ ni Heluetij, Poete laureati.

Fdite Pegaſeũ per inertia mẽbra liquorẽ, Euge chelim Vattdulceſq; agitate camœ⸗ Heluetia eſt cantãda mihi, gens inclyta bello,(nas, Gens Aquilam, gens terribileis imitata leones. Cauſam ortus noſtri, qʒ ſit quoq; fœderis author,

Tantiq; imperij, cur pomũ fronte puſilli

Guilielmus Inuiſum certa figis Guilielme ſagitta.

Quod ſtudium, quæ ſit populi naſcentis origo, Non noſtris puto carminibus celebranda nepotum

Oicium id, maneat noſtros ea cura minores.

p T