GvRICOM, COMMENMTAnR 65
adaſq;.) Romanos ab Kenea deſcẽdentes. c ¶ Decios.Et pater,& Decij duo⸗ filius pro ſalute publica ſe deuouerunt. Ille in bello Latino. autore
Liui.li.s. Deca.i. Hic in bello aduerſus Vmbros, Hetruſcos,& Sam/ i nites, quod idem teſtat᷑.li.x. d ¶ Fabricium.) Hic Gonſul fuit Ro. Fabricius omniũ ſuo tẽpore gloria,& rebus geſtis maximus, ſed in primis fru⸗ Conſul. galitate cõmendatus, in tenuiſſima nãqʒ ſuppellectili Samnitum, qui
tum hoſtes erant, munera contẽpſit. Et Thimocharẽ.uel ut alij, Niciã
pro necando Pyrrho Epyrotarum rege, contra quẽ Fabricius tum in
armis erat pecuniã petentẽ, Pyrrho remiſit. De hoc& Valeri. Max.&„ Gell.meminerũt. e ¶ Curium. Pentatũ intelligit, qui hoc parauit Chrius Den cognominis ab eminentioridente· Exactiſſima frugalitatis norma di/ fatis. citur,& fortitudinis perſpectiſſimũ ſpecimẽ a Valerio li.iijj. de eodem
lege Plutarchum,& Cornelium nepo. f ¶ Contracto po.co.) Is& Cocles. claudus fuit,& unoculus, quæ quidẽ uitia tulit ob fortitudinẽ. Mira⸗ bilis fuit eius uiri pugna pro ponte ſublicio, ubi unus tot milibus ar/ matorũ tãdiu reſtitit, dũ a tergo põ̃te interciſo in Tyberim ſe demiſit, atq; ad ſuos tranauit incolumis. Eius uirtutẽ multi autores comme/ morant, ut Valerius, Cornel nepos, Liuius, Florus, Seneca, Gellius. G nliel g ¶ Brinus erat no Gulielmus Tell. Brutus fuit Heluetior, nã uti Ktielmnks Brutus Romanæ libertatis fuit uindex,& cuſtos ita Gulielmus Hel Tel· Brunus ueticæ.lege de Bruto Plutarchum. Valeri.li. ð.& Cornelium nepo.& Heluetiom̃. Liui.li.i.&. ⁊. Decad.i. h ¶ Tyrannũ.)Syncope. i ¶ Scipiadæ.) Vi ri fortes, qui patriã augeãt, ſicuti Scipiones Romanũ auxerunt impe/ ʒ li rium. k ¶Attilius.)Attilius Regulus intelligit᷑, cuius fidẽ Cicero ſa K in tis ſuperq; explicat in.i.&.ʒ. li.officiorum. 1 ¶ Sit qui pacẽ.)Cornel. nepos in hæc uerba ſcribit. Gum de pace Pyrrhi ageret᷑,& gratia po/ tentũ per legatũ Cyneã precio quæreret᷑, ſenex& cæcus lectica in ſe⸗ laudius natum latus, turpiſſimas conditiones magnufica oratione diſcuſſit. cxcs·
m ¶ Quin propius.) Stathij carmẽ ad finẽ Thebaidos paulũ immu
tatum. Concludens autẽ Poeta monet Heluetios, ut ſemper in oculis
haheant Romanos priſcos, qui fere nunquã bellũ geſſerunt, niſi cau/
ſam haberẽt iuſtiſſimam,& cum hoc, quicquid ad uirtutes attinebat,
omnibus neruis obſeruarũt a recto rariſſime
Osv. r06


