45 Os MVC. IN GLAREANI PANE⸗ SVici bellipotens in magnis indyta rebꝰ. SEt bello,& pace immẽſos ꝑpeſſa lãbores. Semper in Alpinis toto æuo exercita lu⸗ Figit apros certãtqʒ urſis, curſuq́; uolanti Præuertit damas cogitq; in retia ceruos. Ociã nulla ſciunt iuuenes nulla ocia adulti. dScandere ni montes.& duro uincete cæſti Ocia quis dicat, ſtudium hoc ò Gotthica nobis Tetra dabas, quando Italicis te ſuſtulit oris,

Snitia. a ¶ Suitia hellipo.Suitia ſequit᷑, unde omnes confœderati cõmune apuduulgus hodie tenẽt nomẽ Suitenſes, uel Suiceri.Pagorũ eſt con geries ſicut Vria, intercluſa montibus, longe tamen, quam Vria, ſitus Suiconm amoœnioris, facilioriſq; aditus. Traducũt autẽ Suici originẽ a Suedis, origo · qui in extrema Septentrionẽ uerſus Europa ſuntſ(alio noĩe Gotthi ap Suedi.cꝙ pellant᷑]) Cuius rei teſtimoniũ nð modo noſtræ hiſtoriæ adferũt, ſed Gotthi jdẽ.& ij, qui uel hodie Suediã inhabitãt. Ex quibus ſæpe quæſitũ a mer/ catoribus noſtris, quicqᷓ; ne haberẽt in annalibus, quod argueret ex pulſos fame ex ſua patria, in noſtras, uti apud nos credit᷑, ſedes deue ⸗ niſſe. De cõformitate regionũ. morũ, naturæ, aliarũq; rerum, ut ſolet, nihil minus inquiſitũ. Aſſeuerarũt oĩa, illud adijciẽtes, miris ſe glori/ ari modis, tam laudatũ apud oẽs gẽtes populũ originẽ ſibi ferre acce ⸗ Suitia unde ptam. Appellatio eſt a Suiterno quodã populi duce, qui pugnafratre ditta. ſuperior plagæ nomẽ(nã de hoc certamẽ erat) impoſuit. Quod qui dem picturæ iamdũ apud Suicos antiquiſſimæ indicant, nedũ libri. Mirum autem in modum pulchra corpora progignit. Poeta his attri⸗ Mantudnis puit ea, quæ Mantuanus Fjeluetijs in exhortatione Principum Chri⸗ de Helue/ ſtianorum contra Tutcas. Vbi ſic ſcribit. tij. Gens fera, contemptrix animæ, conſueta per Alpes Figere apros, certare urſis, niue candida ſemper Per iuga ueloces curſu præuertere ceruos Heluetij, tibi dura acuunt uenabula,& enſes⸗ Ocium. b ¶Labores.)Hos cõmemorare, librũ poſtularet. c¶Ocia nulla Magna laus