5 OSV. MVC. EP. DEDICGATORTA.
de me eſſe ut id oneris poſſem ſuſtinere(ſunt enĩ tales, quibus
iudiciũ in hac re deeſt minime) prouinciã ſuſcepi, atq; ad finẽ
perduxi:qᷓ; auſpicato, aliorũ ſit iudicium. Iud uere dico, nihil
rerũ Helueticarũ eſſe adnotatũ, quod nõ ſit uero uerius.Si nõ
ita elegãter, ut noſtro ſæculo reſpõdeat, nõ admodũ curamus.
contẽti indicaſſe, præſertim primi uti res habet. Verũ quoddi
cti aduleſcentes fecerunt impulſando, ut ad cõmentariolũ me
accingerẽ id egerunt poſtea diſcipulorũ meorũ quidã, ut con
xelix My/ geſtũ in lucem extruderẽ.Inter quos primus Felix Myconius
conius. kiliolus meus eius ſpei puer, ut de ipſo expectem, quicquid de
Martinus optima quaqʒ indole expectari poteſt. Deinde Martinus Pu/
Publicola. hijicola, Nicoſaus Trochulus, uernaculi mei. Ludouicus Sprin
Nicolaus lius Tigurinus,& Nicolaus Hagius Salodorus, optimæ ſpei
Trochulus aduleſcẽtes. Atq; intantũ me precãdo ſollicitarũt, ut tandẽ per
Ludonics ſuaſerint, quemadmodũ uidetis. Veſtrũ igit᷑ nũc eſt, munuſcu
lã hoc meũ accipe ea fronte, qua ego offero, neq; cogitare, qᷓ;
Salodoris. lit impar magnitudini ueſtræ(quod& ipſi nouimus) led ani⸗
mũ meũ, qui in hac re tãtus ut ſi tam eũ uidere poſſetis, quam
ego, cõſpicaremini magnitudinẽ eius, magnitudini ueſtræ pa:
Munerum rũ cedere. Sed nouiſtis pro ſingulari prudẽtia, munera nõ am-
eſtimatio. plitudine, nõ precio æſtimari, ſed animo dãtis. Sic mihi ꝑſua⸗
ſum habeo etſi nihil aliud, tamẽ raritatẽ hoc munuſculi gratũ
uobis efficere hactenus enim nullũ uos tale accepiſſe, ſat ſcio.
Præterea& illud gratiã conciliabit ſine dubio maximã, quod
Mnera chartaceũ eſt, ſolent nanq; huiuſinodi dona eſſe ꝑpetua,& il⸗
charracea los ꝑpetuos reddere, qui jjs ipſis ſunt munerati. Qua re apud
berperua ueteres nihil exiſtimatũ eſt maius, aut precioſius/ utpote qui
Apuduere⸗ conſyderarunt, quãm foret prorſus homini indigniita mori,
res nilmautndla ipfius memoria de rebus hene actis relinqueret᷑.Ilam
igitur facite. digni hoc ſitis munere, quod quidẽ tum fiet cum
benigne ſuſcipitis. Valete in uſum Reipu. Tigurinæ,& totius
Heluetiæ meqʒ uobis habete cõmendatũ. Ex Tiguro undeci⸗ mo Calendas Februarij. Anno. M. D. xX.
Ioachimus