S itrhh 1 el i ei
Kra com tpinun —u hmn Atcubh S UorNoht
—nerit Au —Cuſ — 66.(u
— ites ſlan — nire weint
ſeynn
3
S enit incipe
— wenite ſiu
men ſent
Vi au
l puetit
ionen
i
mpe m
„ un
Fubditorum. 491 obſeræ. I. Carpæow. lib. ⁊. Neßonſ. Elec. 14. n. 6. G10. An autem Pominus à Subdito ſuo offenſus, ſuper illa offenſa ipſe cognoſcere poſſit? vid. ICros Ingol⸗
ad. inter conſ.dierſ. German. CNor. vol. 1. conſen. n. 46. Cſcꝙg. u adhn. Monoch.
unſ. 403.n. 1.2.3 Berlich. part. I. deciſ.j.
n.ʒ. Gail. 1. bſ.z9per tot. Qarpow. hr.
Vrp.1. vonſti. 16. deſ28. 9o. Si Princeps cjusq́; ſubditus eãdem
FiPri⸗
de eausã ſimul à quodã conveniantur: x cn Quæritur, utrum Subditus Principem Sdito
coram Auſtregis ſequi debeat, vel an
eddenm de cau-
Princeps etiã non requiſitus, ſimul cum ÿl
Subdito ob connexitatem cauſæ adCa-—. tus fori
meram trahi queat: Nonnulli ſtatuunt᷑, rx.
ſubditum Dominum ſuum coram Au- turs
ſtregis ſequi debere: coram quibus,&
non in Camerã, ambo ſimul conveniri
poſſint& debeant. Dignioris enim
Judex adeundus eſt, nec requiritur, unum utriusque Judicem ſuperiorem eſſe, ne fraus primis inſtantiis fiat, qui- busPrinceps ob ſubditum ſimul conve⸗ niendum, non facilẽ privandus eſt. Pro hac opinione facere videntur, quæ tra- dunt Covurr. pra..34. l. Marant,


