„O iadkcandmetaias

nan G faumlden

rnde fan u

— urdician an 7—” umuac.

ſenausfaius anfnnnt:„.

arieus inteligi 9 uh

Praſcriptio libertaris transfert onus prabanai in ad.

Herſariuim. 572,2.

Præſéripris oaioſa e;t,& ideo non extenaitur vltra

quam quis reperitur poſſediſſfe. 710.2. Præſcriprio nec etiam conſuetudo introduci poreſt eer P, quc non vniformiter, ſed aijformiter

2

obſeraata fuerunr. 713. 2. Præſcriprio conſaetudinzs non requirit ſententiam

Faperiorui: ſed eorum quorum intereit& popa- lt. 1 1 4— 13 27T. 7.

Praſcriptio immemorialis nanquam fublata remo- 7. 1. 6a I. Præſcriprtione temporis immemoriali allegdrio

ra vel excluſa cenſetur.

rituli non eit neceſſaria. 6 9. 2.

Preæſcripſaſſe ius piſcandi in parte aliqua ſuuminis

quuss dicatur. 77. 2.

Preſeuria principis facit ceſſare omnem ſuſpicionem audu, dolt deceprionis. 67,2

Præſumtio iuris pro quo milirat, eum ab oner⸗ pro-

banai releuar, iludg, in aduenſarium trans-

forr. T. 2.

Praſumrio tituli iuſti& lonæ ſidei deſcendens ex

lapſiut temporu, cuis in contrarium memoria non extat, eit præſumtio iuris& dé iure proba-

riouem in contrarium non admittens. 70. 2.

1 Præſamlio ess facti& in facto conſghtir. 71,2

Præſumtio iurus aicitur probatio euidens. Jz. 2 19,9. I. manifeſta". 8 patens. indulbitatd. lucidiſpima. liquida. liquidiſßima. pro veritate habetur. 3 zTranifert onus probandi in alium. 77. 1 Praſamtio contraria probattone tollitur.. 2.

Praſumtio donattontr aur rei habiræ pro dorelicta nunquam capi debet, ſi præſumria, occaſio aurt

coniectura alterius rei capi poſit. 93. 1. 170. 1. Præſumtio quæ est contra aliquem ira nsferr in eum

contra quem milttat onus probandi. 103. 2. Praſumtio eit quod nemo delinquere praſumirur.

1 TIf. T. Præſumtio vna zollit alteram: fortior deliliorem.

b 77S. 2. Preſumtio tollit praſamtionem. 1½ 2.2. Praæſumtiones plures vincunt paaciorer. 194. 2. Praſumtiones debiliores zolluntur A fortioribus ee porenrioribus. eer

minores cedunt maioribus.

Heciales tolunt generales ibidem. Præſumtione immemoriali dominium direutum ao qutritur. 94. J.

ex Præſamrionibus contraris illa praualet quæ a- dtum Valere facit. b.4,e. 1.

A Praſemtione iuru ftatur douec wntrarium probe-

Tur. 2. 2⸗

Præudricationls crimen guomodo puntatur. J. 7. Præuaricator est qui Aiuenfam cauwſſam adiuaat de-

ſerta cauſſa.— J2. 2. Preci vbi fit mentio contractus emrionis& Vendi- rionu praſumitur. 7769. 7. hine Precio nulla eit vendirio. 277. Prectum certum in eiutione exigitur. 23.1.

Primogenitus vel maior deber ſuccedere in regno,

Veél comitatu:& illud de iure diuino, ciuili&&

canonico ſubſaſtit. 206. 2.

Primogenitus Volens& ſciens ſuo iuri renunciare,

A permittere poteſt, vr ſecundogenttus ſolam inueſliaturde regno vel comitaru. Sed ſi primo-

Lenilus habeat filios iſta expreſſa renuntciatia

in præiudictum filiorum non ſabſiit. 250. 1. Primogenituræ ius poteſt ceai& vendi. 209. 1.

Primogenituræ ius 3o. annus præſcribitur. 209..

Vide zariones. bidem.

Princepr ex cauſſa poteſt ius aut rem alteriu aufer-

. 4 3 7712. 7.

Princeps qui ex contractæ obligatur, ilum reuocare

non porsſt. e.

Princeps ex zauſſu de cauſfa cognoſcere& iuaicare

poreſt non citara parte. e. Princepr definitionem qud naturalus eit ex cauſſu tollere poteſt. 2. z. Princeps qui pactiones non ſeruat, magi peccat, qudiu alius. e.

S ab boneſto recedir. bidem.

Princéps deler eſſ immolilis ſicut lapis apngularis

T19. 2. 114 2. 714. 1.

& polus in cœlo.

Prindeps ſapremus iue Imperator praſumitur habe-

re omnia iura in ſcrinio pectoris ſWäu. 7. 2.

Princeps tenetur contractus& conuentiones obſer-

aure neceriam contra contractus& couuenris- nes ſuas venire poreſt.. 74. 2.

Pyinceps ex contractibus efficaciter oligatur.„r.2. Hiue contractus fuerit initus cum ſubaitis ſiue

4 7

dlis. 74. 2.

Princeps licet folutus eſt lege legs, ramen non eit

Tolurus lege contracius vel conuentionis. 7ů ⁵. I.

Princeps in ontractibus vritur iure communi. 79.1.

ce onſideratur vt priualu. pracisè obligatur ex ſuo contractu. 7 P. 7. Princeps etiam de plenitzdine poreſtatis zon poreſt vVenlre ntra contractum vel concéeſtionem ſa- am, neg, ius alteri ex csnceſione velsbntractu quaſitum tollere auferre aut diminuere. 79.1. Princeps non debei pati, vt res ſecum geſta reſcinda-

rur etiamſt ad commodunm ꝛpfius cedat reſctſio.

, E II. 2. Princeps eiuſc, ſucceſſor ad obſeruantiam eorum, quæ propter Lenemerira ſant unceſſa obirictas . 79. 2.

Princeps poteſt alicui Lona ſua auferre& alreri bene

de ſe merire adatcere, moddò tantundem ei cut Juum ereptum&hi in recompenſationem tribua- Tur.&Tr. I. f9. T.

Pniuceps

—