Teil eines Werkes 
[Pars Prima] (1600)
Seite
445
Einzelbild herunterladen

t,ſad nitio feiſt n eminas in feudisſtecottrt

*atem narendm, Himn erdctem Fent, ut Aes In A4 dare e. cdna lune del04,. ftud dt unyen

rvſ. feua, c. Vnrc⸗ ahe, 4 4

-,. fe. in illr vens, farln „ ſt,1r quuluu außß fuin

que maſculi& ſemiæ ini ttuntur⸗quandoin imctn aſculos cum feniaiiinttui bere, Paru& Pumd'nün

uum) 2. Tolaud. rilkanla . Af. Car. 11 faum fuſln

ſurir Aduit. 44 una

„m 12 ali emnutini

Conſilium Trigeſimumprimum.

den Tieium allein zubelehnen/ wol befugt gewe⸗ ſen/ daß auch er der Lehnherr nicht koͤnne genoͤ⸗ tiget noch gezwungen werden/ Die andern als/ Mæuium, Sempronium vnnd Caum, mit er⸗ wehnten Lehnguͤtern/ wider ſelnen guten willen zubelehnen.

Zum faͤnfften/ ſagen die Rechte vnd wollen/ daß die Lehnguͤter/ ſo der Lehnherr/ wegen ge⸗ ſchehener vorwir ckung an ſich genommen/ vnnd hernacher widerumb borlehnet/ dor keine alte ſon⸗ dern newe Lehn/ æſtimiret/ geſchetzet ond gehal⸗ ten wer den ſollen. Anar. de Seru. in cvnico, nu. 5. Verſic. ſedſt dominus, per quos fiat inueſlitv. Ibi

inquit, ſi dominus culpam, propter quamfeu

dum perditum erat, vaſallo remiſit, tunc ſi poſſeſſionem feudi habuit, eamq; rurſus in vaſallum tranſtulit, feudum dicitur eſſe no- uum. Idem eſt traditum à Matthæo deAffliict. in& vnicv, nu.. de vaſallo decrepitæ ætatis&c. 8i, inquit, vaſallus ſit in poſſeſſione feudi, tunc remiſſa fœlonia feudum erir nouum, Idem vo-

luit Mattb. de Afhlict. in cvnico, S. ſed& res, na. 19.

per quos fiat inueſtitura, his verbz. Si dominus feudi habuit corporalem poſſeſſionem feudi, tunc remiſſa culpa, dicitur nouum feudum.

Hanc quoq; ſententiam Laudenſis ſecutus

eſt, in d. c. vnico,. ederiam, num. 13. per quos fias inueſtir. Vaſallus, inquit, commiſit culpam, ex qua debet perdere feudum, dominus feudi re- miſit vaſallo culpam: Quæritur an feudum ſit nouum an verò antiquumè Et, inquit, Lau- denſis, ſi dominus appræhendit feudi poſſeſ- ſionem,& deinde retro tradidit eidem vaſal- lo, remittendo culpam, tunc cenſetur feu-

dum eſſe nouum. Iaem voluir Aluaron. in vnico

nnu. 2. de Vaſallo decrepitæ æratir.

Woraus dann folget/ weil der Leßnherr/ die von dem Titio in dielen Jaren zu Lehne nicht ge⸗

ſucht/ dnd derwegen jhm heim gefallene? ehnguͤ⸗ ter eins theils an ſich genommen/ dnd hernacher

Anno 1564. den Titium, vnd zuuor auch ande⸗ re mit ſolchen Lehnguͤtern belehnet hat/ wie aus dem Reuerß/ ſo Titius dem Lehnherrn gegeben beſindlich/ daß die Lehnguͤter/ keine alte ſondern newe Lehn ſein. Vnnd iſt derwegen der Lehn⸗

herr den Mæuium, Sempronium vnd Caium,

damit zubelehnen nicht ſchuͤldtg/ wie denn auch die

Agnaten/ in ſolchen Lehnguͤtern don Rechts we⸗

gen nicht ſuccediren koͤnnen.

„In feudo enim nouo agnati non ſucce- dunt„C. Vnico, g. fin. de ſacteſlione feual, 6. Vnico, F. Hhi duo fratres,de feudo Marchiæ, cnicv,de beneffcchs fratru, e vnico, in illus verbus, ſi feudum ſir pater- num, de natura ſucceſſ. fgeudi, c. Vnico, ti, quodita tntelligenaum eit, de ſucceſcione fratrum, c. vnico. gc autem vnus de hus qui feudum dare poſſant. lbi traditur tranſuerſales in feudo nouo non ſuc- cedere eriam tunc, cum duobus fratribus

445

communiter feuddum à domino datutn eſt„ niſi nominatim dictum fuerit, vt vnoex fra- rribus defuncto ſine legitimo herede, alter ſuccederet, Roland Aynlle, conſil. Jo. num..ℳú2. in I. Volum.

Zum ſeehſten iſt borſeßens Rechtens/ Quod feudum eſt ſleruitus quædam Bala in l. quoric=, Hu. 2. ibi feudum eit qæands ſeruitu,, Cae ſuts& le- git.& in e. quæ in Ecleſiarum, nu. 27. cirea finemun us verbus ſapit ſeruitutem, exira de coufirar. Præ- Poſit. in præluagqs feudo. num. 22. ibi quog, Iaſon nu. I9. Seyſellus in ſpeculo fæudo. in tiru. de deſintrio. feudl, Venſic.& hoc feuaunm ppellatur quadam ſer- uitus, Roland. à Lalle, confzl. I. nu. 7. in I. Volum&ꝙ conſil. t. nu. 66. in 2. Volum.

Er hinc fit, quod bona in dubio præſu- muntur eſſe allodialia& libera, non feudalia & ſeruituti obnoxia, avnico, F. 1. Mili Bala alqaſi de feudo defundti contenrio ſit, Alexand con- ffll. 129. incipiente ponderarts Hls, nu. I. in I. Volaum. Ruin. conſal. E. imcipiente habira ſäper hu, num. 20. verſc. prererea cum iſtud caftrum in I. vol. Roland àA Palle, conſil.2. nam. I1. cum feq.& rurſus con ſil. 26. Qu. 39. cums ſeq. conſilog. num. II. in 3. volum. Mar. Thæus de Afſutt. deciſe Neapolitan. 279. num. 6.& 7. Roland. lalle, conſil. Jo. nu. 3. um ſeq. in 3. dola. Iaem conſtl.. nu. 20. i5„. volu. Auton. Gabric! So⸗ man. lib. 2. ommu. concluſ titul. de feudu. zbncluſ. 5. Parts de Pures, de redintegratio. feudo. c. II. n. 7. cum ſeq.&.22. nu. 4.& a g.. num. z.„ 2416. nu. 6. Wynfin. in J. cent. obſeru. 2..

Gleicher geſtalt iſt vorſehens Rechtens/ Quod dominus feudi, contra vaſallum ſpatio 30. annorum libertatem præſcribere,& ſic ſeruitutem, qua bona ſua premebantur, tol-

lere poſſit, Bala. in cvnilo, S hi qub per zo. annos,

nu.11. li de fæuab defuncti conrenrio ſir, Marrb. de AThict. in praæluai's confitut. Mapolit. quſio. 22. infine. Zaſius in epito. feud. parr. F. num. 33. qua- liter feuda confiitwantur Et hanc ſententian aſſeſſores ſupremæ Curiæ probarunt„Wyuſtn. in obſeru. cenr.2. obſera.gy. Aus dieſem/ wird vber voriges alles noch⸗ mals geſchloſſen/ weil Mauius, Sempronius vnd Caius, innerhalb 30. Jaren/ die belehnung bey dem Lehnherrn nicht geſucht/ daß der Leßzn⸗ herr libertatem ſuorum bonorum præſcribitt/ vnd Mæuium, Sempronium ond Caium, nu⸗ mehr mit den Guͤtern zubeleßnen nicht ſchuͤldig noch pflichtig ipſtſtt. DBVBund ſolches zum ſiebenden darumb deſto we⸗ niger/ daß Titius nieht allein innerhalb 30. Ja⸗ ren/ ſondern auch in 160. Jaren/ vmb keine be⸗ lehnung bey dem Lehnherrn angehalten. Et tem- pus cuius in contrarium memoria non extat, habet vim contractus, Pald gsnſcl 1. colum. 1. lib.. Crauerra con ſil. 1o. nu. I1. Nol. à alle, conſ.9G. num 0. lib. 2. Ealé. in tracra. de præſcript g. num.. q Socix.