442
Conſilium Trigeſimumprimum.
Vnd ſolches hat als dann aneh raum vnnd ſtarum, nu. 2l. extia de conflitui. Ibi quærit, an
ſtat/ wenn der Lehnman mit tode borfehret/ auff den fal ſetnd deß verſtorbenen Lehnmans Erben vnnd ſucceſſorn von dem Lehnherrn oder deſſen Erben vnnd ſucceſſorn die Lehn bey vorluſt der⸗ ſelben/ wiederumb zuempfahen ſchuldig/.«. Vuico, in prine quæ fui: prima cauſa bene. a mix. Vli dicitur, E conuerſo, ii domino ſuperſtite va- ſallus deceſſerit,& filius eius per annum& diem petere inueſtituram neglexerit, benefi- cio carebit, quod etiam traditum eſt, 7n 4. c. Pvnics, in illis verbus, vel post mortem viſalli, here- des eius, de capitulis Conraai. Roland. A T'alle conſil. 40. u. I. in 5. Volum. Vnd werden von den Rechtsgelehrten diele drſachen angezogen/ worumb der Lehnman/ die Lehene innerhalb Jahr vnnd Tag/ oder Jahr ond Monat recognoſetren onnd empfangen ſol. Ac primum hæc ratio aſſignatur, quod peti- tio inueſtituræ eſt ſignum Reuerentiæ quam vaſallus domino exhibere deber, atque ita communiter Interpretes ſentiunt, Frauciſchi. Curt. in tractar. feud.. parte, in 23. cauſa priuatio. feud lulius Clar. iu S. feuaum, quæſi. 49. De inde& hæc cauſa redditur, quod iu- rawentum à defuncto præſtitum, perſonam jurantis non egreditur. Iuramentum quip- pe ex parte iurantis eſt perſonale. Albbas & Dalin c. veritatu, extra de iureiurando, Corneus, in& qaamuis, in I. parte relect. S. tertio, num. 5. de padtu, in 6. Anton. Gabriel. Romi lib. 2. commu. concluſ. titu. de iureiurundo, concluſ. 6.
Neceſſe itaque eſt vt flius vaſalli proprio iuramento ſe obliget ad fidelitatem, quod facit cum ſe à domino de feudo defuncti pa- rentis inueſtiri petit. fulius Clar in S. feudum, quæſt. 49.
Tertio adfertur& hæc cauſa, idcirco re- cognitionem feudi fieri, ne longinquitate temporis obſcuretur,& dubium reddatur ius domini, Sylua. de feudi recognitio. quaſf. 12.
Aus dieſem folget nuhn/ weil Iitius in dielen Jahren/ dngeachtet/ daß die felle/ in ſol⸗ cher langen zeit/ ſich zum offtermahl begeben vnd zugetragen/ die Lehn dor Moeuium, Sem- pronium bnnd Caium nicht recognoſcirt/ noch empfangen/ daß durch ſolche nieht empfahung der Lehn⸗ Moœuius, Sempronius dnd Caius, jßre gerechtigkeit an den Lehnguͤtern/ vorwircket vnd derlohten/ ond iſt alſo der Lehnherr/ ſie in
die Lehen zunehmen nicht ſchuldig. Zum andern ſagen dnd woillen die Rechte/ daß ein Lehnman/ ſo in gebuͤrender zeit die Lehen nicht recognoſcirt noch empfangen/ lpſo iure die Lehnguter dorwircket/ vnnd dieſelbe an den Lehnherrn fallen/ ra æxpreßè firmar Bald. in æ Vnico, in verlo cadat, quo tempore miles inueſtitu- ræi petere debear. Idem Bald. in e. quæ in Eccle-
in priuatione feudi requiratur ſententia. E— auſ'inguit Bald. ad bunc modum. Aut priuatur ſolo curſu temporis,& tunc ipſo iure priua- tur, ſtantique feudum eſt apertum domino, quo ad poſſeſſionem& proprietatem, quia poſſeſſio, quæ ſine titulo eſſe non poteſt, eua. neſcit titulo extincto. Et inquit Bald. po- teſt dom inus de ipſo feudo alium inueſtire,& poſſeſſionem ipſi tradere: Aurt priuatur quis feudo propter fraudem& delictum,& tunc requiritur ſententia. Hanc partem conſulenan ſecurtus eſt. Ang. conſil. 321. iLluſtriſßhamus& magui.
ficus. Eandem ſententiam amplexus eit, Cardin.
Alexan in d. c. Vnico, col. 2. verſic ſedita eit quod conſue udo feudalis facit, quo rempore miles Ge Iacobinus de§. Georgio, in tractat. feudal in ven qui quidem inueſtiti præfliterunt iuramentum f delitatwis, nu. 12. Venſic. item dubitatur, ili hanc quæſtionem, vtrum Vaſadlus non petens renouatin nem inueſtituræ intra annum& diem, ipſo iue feudum amittat, in vtramq partem examinat,& randem concludit, Vaſallum i ſo iure feudo priuan Matth. de Affiict. in d. c. vnics, in 3. notab. nu. 14 quo temporè miles C&c. Cinc. Vnico, de feudo ſine culpa non amitt.& c. imperialem, in princ. ae n lilit. feua. alien. per Frider. Franciſcbi. Curt dt
ftudui, in. parte, num. I13. cirta finem, ibi anu
hauc ſententiam, vaſallum non priuari feudonſ conuicta culpa per ſenrentiam non procedert, quan ds Vaſallus priuatur feudopropter hon petitam inſo rempore inueſtituram, quia tunc inquit vaſaluu
Feudo cadit ipſo iure.
Welches nicht alleln jetzo erzehlte Rechts⸗ ſcribenten bezengen/ ſondern auch nachfolgender geſtalt erwieſen wird: Primum per textum; c. vnico, de capituli Conradi, vbi aitit textus, quod perdat Kudum qui non petit intra an- num& diem inueſtituram. Sic in æ Imperia. lem. S. præterea, de probibit. feudt alien, per Triati dicitur, feudum amittat& ad dominum fe- deat, Et hæc verba amittat, cadat,& redeat, ſunt verba legislatoris,& temporis pfæ- ſentis ac imperatiui modi,& ideo ſic intelli- guntur vt vafallus ipſo iure cadat& amittat feudum,& feudum ipſo iure ad dominum redeat, iuxra norata, inl. iulemus. S. ſane.( de
ſacroſanctus eccleſ.& lL. in criminali, C. de luriſa’
tit,& verbum amittit, eſt præſentis temp
Ctis. omni. iudi.
Deinde perl. fnal. C. de iure Emphytes. 17 fin. aicitur ibi. cadat emphyteuſi,& gl. ibi ſup⸗ plet, ipſo iure.
Terrio per text. iuc. vnicoin princ. que ſul 1 prima cauſa bene. amirtenai, vbi dicitur, quo vaſallus ingratus exiſtens, beneficium zmuür⸗
ris. Ergo intelligitur quod amittat lpſo ſure, iuxt⸗
hatiohe 1 nülxenel
Injgum C4 vauluſae: ban uiten 4
ghrdcie olun nkauſt naud laaan undnue lunim hiyn Cranana anak aſekte hegait, w Amntanöte in dmdit, N ſepa ge rwüindgnir mareasae duigni cheh guri lbuydohe mongöjſiun 6 nbn


