454 Conſilium Trigeſimumprimum.
conſil. æ. incipiente in cauſa& lite, num. τ. venhic. irem ralu nominatio, in. volum. So ſagen auch die Rechtsſcribenten dnd wollen/ Quod nomi- natio fili), in præſentia filij facta, probat no- mmatum eſſe filium, quantum ad validita- tem eius actus qui geſtus eſt cum filio, tan- quam cum filio, ſed non probat, quando prin- cipaliter de eoagitur, vtrum nominatus ſit filius. Ruin. conßſil. 2. num. 4. in. Volum. Decius in c. per tuas, num. J. de probat. Menechius, de ar- Lirra. Iudic. quaſtio. lib. 2. centur. I. caſu ꝗp. nu. 3. Et hæc eſt communis opinio,ν poit Aretin. 1e- hatur Ruia. d. cenſel. Jæ. num. 5
Woraus dann folget/ weil ſetzo princ ipali⸗ ter dauon tractiret dnd gehandelt wind/ ob J. von der S. D. don der S. negſter Vetter ſey/ daß J. von der S. damit ſich nicht behelffen/ auch die proximitet nicht erweiſen koͤnne/ daß D. bon der S. Ihnen J. von der S. in ſeiner J. von der S. gegenwerttgkeit/ ſeinen negſten Agnaten dnd Dettern genennet haben mag.
Das ſechſte/ bor J. von der S. eingefuͤhr⸗
tes Argument/ Quod quaſi poſleſſio filiatio-
nis ſufficit in dec iſorijs petitorij iudicij, Iſt J. bon der S. auch nicht erſprießlich/ in betrach⸗ tung/ daß J. don der S. propter nominatio- nem, à T. à 8. factam, in quaſi poſſeſſione pro- ximitatis, nicht befunden wird/ well alhter de re maximi præiudicij agiret wird/ dnd ad no- minationem à T. a S. factam keine andere adminicula kommen. Et ſola nominatio fi- lij, cum de re magni præiudicij agitur,& ad
nominationem alia adminicula non concur-
runt, non conſtituit filium, in quaſi poſleſ- fähr filiationis, wie oben nach der lenge ausge⸗ aͤhret. Vnd zuſetzen/ daß J. don der S. in quaſi poſſeſſione proximitatis propter nom inatio- nem à T. factam, ſein ſolte. So koͤnte demnach propter iſtam quaſi poſſeſſionem, zu Rechte nicht erkandt werden/ daß Jvon der S. D. von der S. negſter Agnat vnd Vetter ſſt/ cum
ex communiori& receptiori Doctorum ſen- tentia, quaſi poſſeſſio fillationis in præpara- torijs iudiciorum ſuffic iat, non autem in de- ciſorijs, Balaus in& per tuas, extra de probatis.
Iaſon inl. neg confeſßio, num. 2. C. de reſtamenr. ibi diligenter notandum monet quod quaſi poſſeſſio filiationis non ſufficit in deciſorijs,
ſed in præparatorijs iudiciorum ſit, niſi ad-
iuuetur alia probatione. Sic Baldus in con- fil. Ioo. mortuo filio, num. 3. in 3. volum. inquit, in deciſorijs non fuffcit poſſeſſorium, niſi iuris præſumptione ſit approbatum, Goad. conſil. 12. num. 14. Pariſi. conſil. 12. in fin. in 2. ve- lum. Et hanc fementiam ſequuntur, Albe- ric. Salaus& Saliceius iu l. nan ighorat, C qui ac-
aſare non poſſunt. Eaque magis eſtcommunis Zapbal. cnſil. 139. num. 6. Et magis recepta Roland. A Valle conſil. 22. numen J. in. volumin Ideoque in iudicando& conſulendo iuder eam ſequi tenetur, 1. r. Gubi Bala. de ſenar. 1.⸗. de officto quaſtor. l. atlletas, in princip. de his qui notanr. infamia. Abbas Felin.& Decius in c.z. extra de conſtitutio. VIque adeò vt imperitus præſumatur ſi contra communem iudicet,
Alexand. conſil. gy num. 6. lib. 2.& litem ſuam
faciat atque parti læſæ ad id, quod intereſt teneatur, Barrol. in l. final. C. de pœæna inudicu
wi male iudica. Abbas in c. prudentiam in prin 4up. de ofhic. delegat. Iaſon in l. cum prolatus, de re iudica. Nec immerito, cum communis opi- nio ius fac iat,& pro iure habeatur,!. Banlar. & ibi gloſſe in verbo reprobari, de offcio prætoru. I. S. ad SCtum Macedon. l. 3.& ili Bartol. de ſa- pellecti: legat. 1. 1.& ibi ęl. Bald. Fulgo. laſond
reliqui Dd. Cde teſtamentis, loban. Anar. in c, am
Ailectas, extra de conſuer. Da. in c ad prolandum, æxrra de re iuaicata.
Auff das ſiebende/ achte vnd neunde dor J. von der S. eingefuͤhrtes Argument/ Quod vni. uerſitas dicatur eſſeciuitas, ſi princeps vni- uerſitatem, ciuitatem nominet, Et viri no- bilis filius eſſe dicatur, qui à principe in lite- ris, filius nobilis alicuius, appellatur,& col- legium probetur ex nominatione Syndici, wird dieſer geſtalt/ fuͤglich geantwortet: daß ſol⸗ ches alles darumdb billich geſchicht/ daß dadurch keinem tertio einig præiudic ium generirt wird. In vnſerm gegenwertigem Falle aber/ hat es ei⸗ ne diel andere gelegenßeit/ ind wenn J. bon der S. darumb vor D. von der S. negeſten Agna⸗ ten onnd Vettern gehalten werden ſolte/ daß D. jhnen ſeinen negeſten Agnaten vnnd Vet⸗
tern genennet/ wuͤrde daduech den andern Vet⸗ tern des ſchwartzen Partes ein mercklich præiu-
dicium generirt/ Vnnd darumd hat es nicht onbtllich eine andere gelegenhett in dieſem Fal⸗ le/ dann in den Faͤllen/ ſo zum ſiebenden/ ach⸗ ten vnd neunden dor J. von der S. eingefuͤhret ſein worden. Ut dicere hic poſſumus, hos caſus eſſe diſſimiles, vt loquitur ICtus, int- inrer ſipulantem, S. ſed hæc diſcimilia ſunt, dt Ver⸗ borum obligationib. l. qui res ſuas obligauit. 5. enne, velc. nec ſimili argumento vſus eit, deſe- luriy.
Vnd wenn das zehende Argument/ recht wird angeſehen/ vnnd erwogen/ iſt es nicht dor⸗ ſondern diel mehr/ wieder J. von der S. Dann wenn ein Herr ſeinen leibeigenen Knecht/ actis interuenientibus, ſeinen Soßn nominiret dnd nennet/ wird der Knecht darumb des Herrn Sohn nicht/ ſondern erlanget allein die frey⸗
eit. Woraus
25
Gllſeuor
Argayin aundlu v’ſtton S. rcuant/ tanc ac kenn ge diJ n rndnd V aande S. Fſete Veten
esnchhet
wtean Uathnöane


