4³3² Das ander Argument/ ſo vor J. don der S. eingefuhret iſt auch nicht wiederig/ Dann ob wol die Rechtsſtribenten ſagen onnd wollen/ Quod nominatio filij principaliter propter ſc facta, conſtituat nominarum in quati pot- ſeſſione filiationis, cui ſit ſtandum, donec contrarium approbatum fuerit. So wird je⸗ doch ſolches von den Rechtsgelahrten allein ver⸗ ſtanden/ in den Faͤllen/ Qui parui& modici ſunt præiudicij, vr ſi alimenta alicui relin- quantur,& is, cui relie aſum alimenta, no- minctur flius, nominarioni ſtatur& alimen- ta ei cui relicta funt, tanquam filio debentur, donec contrarium approbetur. At ſecus eſt in ijs caſibus, qui magni ſunt præiudicij, vt ſi de heredirate agatur, tunc propter nomina- tionem filij, nominatus in quaſi poſſeſſione filiarionis non conſtituitur. Ita in terminis tradidit Paul. de Caſtro, conſil. a s num. I- in1. volum. Ibi inquit, non ſequitur habita& tractata fuit vt filia ab iſto. Ergò eius erat filia. Et ſubijc it Caſtrenſis, licet Bart: dicat, quod iſta quaſi poſſeſſio prodeſt ad omnia, quouſq; probetur contrarium: tamen hoc eſt intelligendum quo ad ea, quæ ſunt modici præiudicij, ſcut alimenta, non quo ad ea, quæ ſunt magni præiudicij; vt hereditas. Weil dann in onſerm Fall/ de re maximi præiudicij agiret wird/ nempe de bonis feu- dalibus ampliſimis, ſo folget/ quod I. à S. propterea quod nominatus fuit proximus agnatus, non eſt conſtitutus in quaſi poſſeſ- ſione proximitatis. So ſagen auch vnd wollen die Rechtsſeriben⸗ ten/ quod is, qui filius nominatus eſtprinci- paliter, in quaſi poſſeſſione filiationis conſti- ruatur, ſi alia adminicula concurrant, alids ſecus eſſe. Ita enim à Baldo traditum eſt, in cou ſil. 1o. morruo filio num. 3. circa finem, in z. Vo- lum. Ibi inquit, vbi agitur de ſucceſſione, vbi quis debet probare ſe talem, non ſuffic it pro- bare quaſi poſſeſſionem, niſi probetur aliud antecedens, puta matrimonium vel co- habiratio,& alia ſimiliter coadiuuantia. Idem traditum eſt ab Alexandro couſil. Sr. in 7. volam. vbi vult, faciendos tres eſſe articu- los, quando de filiatione agitur,& primum eſſe articulandum, quod Titius eſt filius Sem- pronij natus ex eo& vxore eius Berta. Se- cundoò quod Sempronius& Berta tractaue- runt Titium vt filium. Terriò quod ſecun- dum vulgi opinionem reputabatur eorum fi- lius. Idem voluit, Iaſon, confil. 102. col.. lib. 3. Ginl. neg proſeſio, colum. i. de teſtamentu, ibi, num. 2. inquit: Nota diligenter, quod quaſi poſſeſſio filiationis non ſufficit, niſi coadiu- uetur alia probatione. Idem voluir Crauetta ronſtl. 279. Ibi num. 2. circa finem inquit, quaſi

Conſilium Trigeſimumprimum.

poſleſſio filiationis, aut alterius cognationis non inducitur ex ſolo& ſimplici tractatu fi. liationis vel fraternitaris, niſt concurrat zliud adminiculum, puta nominatio& fa. ma,& iſto caſu quando probaretur quaſi poſ- ſeſſio per tractatum& alia adminicula, ſuffi- cit quaſi poſſeſſio etiam in deciſorijs, licet coniunctio directo non probetur, puta inci- piendodà ſtipite, vel à gradibus,& probando matrimonia, ex quibus deſcendit coniun-. Gtio. Idem voluir Andreas Geil, 1ib. 2. pracr. olſeruar. obſeruuarione g. Ibi aum. J. cirta ſinem

inquit, ſola nominatio nun conſtituit filium in poſſeſſione filiationis, niſi alia concurrant. Et Tiberius, Decianus reſpon. I. num. 10. in;.

volum. inquit; licet ſciam, quod ſola nomina tio perſenon probat, attamen iuncta, cum alijs optimè probat, præſertim quando non eſt facta incidenter, ſed principaliter, atque

ita, inquit Decianus, omnes tradunt,« Mi.

chael, de filis præsbyt.& in c. per zuas, de probat: Naem Dettanus in esdem reſponſo paulo poſt inquit. Licer ſciam, quod ſola nominatio, quando agitur prineipaliter de filiatione,& in deci- ſorijs iudiciorum, non probat, vt per laſo- nem, conſil. 1oz- colum. 2. Verſic 4. G& J. Attamen

ſi iuncta ſit, cum pluribus alijs coniecturis,

multum vrget.

In onſerm gegenwertigem Falle aber ton⸗

curriren/ mit D. don der S. geſchehenen Nomi⸗ nation/ keine andere adminicula, aus welchem koͤnte ond moͤchte etzlicher maſſen concludlret/ dnd probabiliter geſaget werden/ daß J. don der G.

D. von der S. negſter Agnat vnd Vetter ſein

ſolte.

Darumb folget daß D. don der S. bloſſen

Nomination/ daß J. don der S. deß ſein D.

von der S. negſter Agnat vnd Vetter/ kein glau⸗

be beyzumeſſen/ noch zu geben ſey.

Vber diß/ wird auch von etzlichen der Rechts⸗

gelahrten es dafuͤr gehalten vnd geachtet/ daß auff Bruͤder dnd andere Vorwandten/ nicht ſo gezogen werden/ was de nominatione filij,& quod filius per nominationem, à patre prin-

cipaliter& propter ſe factam, in quaſi poſfel⸗ fione filiationis conſtituatur, geſaget wird⸗ Nam filius per nominarionem fiſij conſtitui- tur in quaſi poſſeſſione filiationis, maximèſ alia adminicula concurrant. At frater vel

proximior agnatus nomiaatus, per huiuſmo- b

di nominarionem in quaſi poſſeſſione frater- nitatis& proximitatis non conſtituitur- Crauetta enſil. 2 z0. Ibi huius rei d uplicem ra- tionem diuerſiratis adfert. Prima ratio eſt, quia ſæpiùs conringit, plures etiam extra- neos ſe inuicem habere& tractare vti fratres, quod non ita contingit in tractatu ſiue no-

minatione filiationis. Altera ratio eſt, Un enẽ

— — —

1

————— ——

—

ſ/qumd 36 aut pto

— — — — — — — — — —

aüssfterunt

ertlultat

—

tdunder S.

ugcin Agnate

alun ſch o kkjelffen,

nnenehader

—

nder S.

1

—

jetiam zum in q

1

—

——,—

—— —

— ——— —— —=— 7 — 2

— — —

— — — — ——

——— — 2 —————— ———

— — — — — —

— — —— — — *— — —— — — — —