Teil eines Werkes 
[Pars Prima] (1600)
Seite
430
Einzelbild herunterladen

430

Lehnman/ per indirectum erhalten/ vnnd auff den jenigen/ ſeine Lehnguͤtter transferiren vnnd bringen/ was er per directum zuerhalten/ vnnd auff welchen er per directum ſeine Lehnguͤtter zu transferiren dnnd zubringen/ nicht vermuͤchte. Welches dann wider verordnung der Rechte ſein wuͤrde/ die da ſagen vnd wollen/ nec per indi- rectum fieri poſſe, quod directò fieri pro- hiberur, l. vlt. C ſi mancipium ita Véenierit he proſtituatur, c. de teſtanaa. de præbend. lib. v. Zum ſiebenden/ ſagen die Rechtsſeriben⸗ ten vnd wollen/ wenn gleich einer den andern ſet⸗ nen Bruder nennet/ daß durch ſolche nomina- rion, die fraternitas vnd bruͤderſchafft nicht be⸗ weiſen noch beſtendiglich beigebracht werde. lta Petrus de Anchor. tradidit in conſ. Ja. pro cla- riori deciſione dubiorum pramitto, colum. 2. ad fi- nem, verf. vlterius quæritur. Ibi vult quod ad probandã fraternitatẽ non ſufficit tractatus, ſeu quaſi poſſeſſio fraternitatis,& quod aliqui ſe haberent& tractarent tanquam fratres, quia multi ſe tractant tanquam fratres& co nomine ſe vocant, qui fratres non ſunt. Et propterea Anchor. ibi ſubdit, quod teſtis productus ad probationem fraternitatis, de- bet rationem reddere etiam non interroga- tus, quia fraternitas non cadit in ſenſum te- ſtis. Et hanc doctrinam Petr. de Anchor. refert& ſequitur Decius, conſil. 321. colum. 6. verſic. 5. Etiam reſtondetur,& in conſ. 52.& in conſ τν ol a. in quibus locis vult, quod vbi ſumus in deciſorio, quia agitur iudicio peri- torio, non ſufficit tunc probari quaſi poſſeſ- ſionem conſanguinitatis, Bald. conſ. 19o. mor- tuo filio, na. 3. circa finem, is 3. Volum. ibi, inquit, vbi agitur de ſucceſſione, vbi quis debet pro- bare ſe talem, non ſuffic it probare quaſi poſ- ſeſsionem, niſi probetur aliud antecedens, vel alia veriſimiliter coadiuuantia, quia inde- ciſorlis petitorijnon fſufficit poſſeſsorium, niſi iuris præſumptione ſit approbatum. Aus dieſem folget concludenter unnd ſchließlich/ daß auch J. don der S. vor D. von der S. negſten Agnaten dnnd Vettern darumb nicht zuachten/ daß D. don der S. jhnen ſeinen negſten Vettern genennet.

Dnd ſolchs endlich darumb deſtoweniger/ daß J. von der S. ſelbſt/ nicht einmahl/ ſondern zu etzlichen mahlen/ offentlich bekandt vnnd ge⸗ ſtanden/ daß die don der S. des ſchwartzen pa rlS/ z9 D. von der S. guͤtern ja ſowol berech⸗ tiget/ als er ſein moͤchte. I. à S. confeſsio, quæ in præiudicium conti- tentis habetur pro probatione probata, An- gel. in S. omntum, col. J. Tuſttr. de act. Efiyppol. de Mayſtl. Rubsrica C. Ae prolat. num. Q½. Pro proba- tione legiti ma, el. in c. alolendum, in verbo de praſenti, cxtra de hæreti. Gigas in tract. de crimine

Et hæc propria eſt

Conſilium Trigeſimumprimum.

leſæ maieftalis, Rubr. quomodo& per quos grimen læſæ maieſl. probetur, quæſt. I. num. 1. pro mani- feſta probatione, gl. in l. um reis, C. de pænu. Procertiſsima probat ione, Decius in Rulr. àe probas. extra, num. 10. Pro pleniſsima proba- tione, Corneus conſ. 262. col. 2. lib. 5. Et luce

meridiana clariori. Angum. U. fin. G. de prolat

nec non fortiori quam ſit aliqua de mundo, Neuixan. conſ. 37. aum. 7. His accedit, quod propria confeſsio habet longe maiorem vim,

quam aliæ probationes, Iaſon, in!cumre tranſ

egiſſe, num. J.& ibi Decius, num. 7. C de tranſ action. Hinppolit. de Marſil. in Rubr. G ae probano num. fI, Et quod conſtat per confceſsionem dicitur ſciri pro certo, gl. z. in& ſi ſaceraos, ex-

tra de offic. ordinat.& verè apparere, Innocen.

in c. cum contingat, extrade off. delegati. Hieraus wird nuhn geſchloſſen/ well J. von der S. ſelbſt bekandt/ daß er D. von der S. negſter Vetter nicht iſt/ ſondern daß ſeine an⸗ dern Vettern die S. des ſchwartzen partes/ Ja ſowol zu D. von der S. guͤtern berechttget ſein/ als er ſein muͤchte/ daß er J. von der S. D. don der S. negſter Vetter nicht ſey. Vornemlich/ weil J. don der S. zu etzi⸗ chenmahlen/ ſeinen andern Vettern ſelbſt geſagt/ daß ſie eben ſo wol zu D. von der S. guͤtern befuͤ⸗ get als er. Vnd weil die Rechte ſagen dnnd wollen/ Quod verba geminata oſtendunt, enixam voluntatem. Thom. Gramm. conſ. 176. num. I17. Bald in c. coram te, cal. 2. extra de reſcri- prus.& mentem deliberatam& appenſatam, Carainal. Pariſ. conſ. Cp. num. 23. lib. 3. Cauetis conſ. 105. num. 4.& conſ. zor. num. 44.& mentis perſeuerantiam. Argu. l. vnic. C de plus petitia. Et facit mentem præciſam, Bald. in c. cum 1e, extra ae reſcriptw, nec patiuntur aliquam re- ſtrictionem vel diminutionem, Laurent. Sylua. conſ. a9. num. 26.& conſil. Tt. num. 4. Crauell. conſ. 29. num. 4. Verſ. nono conſidero, vel exce- ptionem Crauett. conſ. 2or. num. 42. So wirdt billich aus J. von der S. eigen widerholeten Conkeſſion vnd bekentnuͤſſe geſchloſſen/ daß er

D. von der S. nicht neher vorwandt noch zuge⸗

than/ denn die andern Vettern des ſchwarkzen partes ſein muͤgen. b Vnd erſcheinet alſo aus dieſem/ daß J. von der S. nec vigore gradus, nec vigore ſi- multaneæ inueſtituræ, nec vigore nomina- tionis, dor D. von der S. negſten Vettern ge⸗ halten/ ond daß er J. von der S. derowegen auch zu deß abgeſtorbenen D. von der S. nach⸗ gelaſſenen Lehnguͤtern mit nichten allein kom⸗ men doͤnne/ ſondern die andern Vettern kon der S. des ſchwartzen partes/ neben dnnd mit jhme J. von der S. vi& virtute ſimultaneæ inueſtituræ; nguͤtern zu gleich gelaſſen vnnd derſtattet werden muͤſſen. Vnd

ir Soht uſge dnd ne mälolegit raim luſt

1

üaam, dec,

lijſnt natr — Rennſtpote pe 4G wülos 1 inſem geg nS..

———

—

—