a conſcruarentur. lal
2 vitium. de liber prateni,in ndum. 2 7. errullian. Balau 1 3 e 1n lus vocando. laem Jaa Ae f. Koma. couſrG. alz. Baux aptente, prgſeus caſts,na un
0. verc. 6G. 19.. veolen. Ganſ
am. Allertas Brunusin Haf
1ba2 maſcul. in 3. C 4 vulmn.
hanc dicit cummuuem huun Tider. Decianus ießenuumh
ern wird in der Eheſtfftnt 4 zu behuff jhrer Brunink
en/ der Erdſchafft ramint ris cxiſtentibus, non ct
m, nec vllus locusdandimo 1anuus. F. cum I1A. Ae vedmmt e. C.cumta verbu. e fautz 3
1 Aerede⸗ palam. 9/ uil ſi 5
9:2 b 1ur 1f. 18 ambiguisn 4enn
4* 1/
h Cir ¹n fne 15 295 b
Conſilium Quartum.
videntur omnes gradatim grauati de reſtitu-
endo. U. perzo. S vlr. de læg. 2. l. vlr. C. de v.§. Et
ità per hanc rationem tenuit Socinus nſ. 12. praſens conſultatio. n. 13. in 3. volum. Et per hanc
ipſam rationem conſuluit Petrus de Anch.
conſ, 27. non ſeruato ordine, in vltimo dubio, quòd ſubſtitutio facta de duobus proximioribus, intelligitur facta non ſolùm duobus primis,
ſed& poſteos alijs duobus proximioribus de
familià, quia teltator habuit hanc rationem, vt familiæ faueret. Sic voluit Soc inus conſ. 42. viſts teſtamentis. col. J. verſ, aliquanab, quintò& vlt. in 3. vol. Et quod ex iſta ratione induca- tur fideicommiſlum, tenuit per plura Decius conſ. 37. in cauſa Magmifici miliris. n. 6. venſ. ſexto & vlrimo. 2. vol. Et iſtam quoq; rationem ad in-
ducendũ fideicommiſſum,& illud extenden-
dũ conſiderat Bartolus inl! parer jilium. fun-
auam. de legar. 2. Reman. conſ. 2 †. circa propoftram, in princ. Paulus de Caſtro. conſ. 232. Piis,& conſi- Aeraris. col. J. in antiquws. Alexander conſ. Jg. atten-
4
Vnd diß hat nicht allein in teſtamentis,
/ 1
vnd letzten willen/ ſondern auch in contractibus
inter viuos raum/ ond ſtadt. Certum enim eſt,
Nideicommiſla, itemq́; ſubſtitutiones in con-
tractibus fieri poſſe, vt notant omnes, inl. qui Romaæ. S Flauius. Ginl. fitd quu Sea lege.& in
4. hipulatio hoc modo concepta. de I.S. vbi Iaſon n. 10. verſ. tertiò principaliter, multis comprobat,& di-
cit, ſe de facto conſultum itdà reſpondiſſe, prout re- Eondit conſ J. circa primum. n.? 3. Verſ. ſep timo be-
nefaciunt.& col. penult.& ult. inter conſil. Bruni 4 feudalia,&ante eum Baldus conſ. 2 49. Verba inue- ſhiitura. col. 2. venf, ego dubito. in 2. vol. Sic in cõ- & quotcunq; tandem fuerint, tam magnam ex
tractu donationis fieri poſſunt fideicommiſ-
ſa,& ſubſtitutiones, vt eſt expreſſus textus iVnl. quories. C de donatio. quæ ſub modè, vbi, quõd
ex ſabſtiturione facta in aonarione, adquiritur vri- ir Aclio ſubſlituro etiam abſentit.
DPVnddarumb ſcheinet ſchließlich zuſagen/ daß
M. vnd an jhre ſtadt/ Ihr Eheman M. von R. zu des abgeſtorbenen Ph. Erbſchafft nicht koͤnnen kommen/ ſondern daß die Erbſchafft ex caula fi- deicõmiſsi, T. Soͤhnen allein zu/ vñ angehoͤre/ vt familia conſeruetur, Vnnd das Geſchlechte der von W. von der von S. gebohren/ deſto beſſer
erhalten blelbe. Per bona enim,& diuitias fa-
milia conſeruatur, I. 1. Sui. de ventre inſpici- enda.& notaturin l. maximum vitium. C de libe-
rus prærerit, S meaia. Inſlitu: de legir. agnat. ſuc- ceſio. Bartolus& alg in l. Caluu. Setiam. de liber. cC poſthum. Et abſq; bonis,& diuitijs honeſtas
perit,& ſordeſcunt familiæ. I. I. Ae cuſtod. reo-
rum. I. quiſquus. G adl. Iuliam Maisſt. I. T. G dee ali-
guira. lib. 12. vbi Bartol. Et maſculi familias cõ- ſeruant, non fœminæ. I. pronunciatio. in fin. de
V.. l. familia. S fæminarum, codem. l. cum leægi-
den.
41
timæ. de ſtatu hom. ſed fœeminæ familias exte- nuant, ex quo dotantur,& bona transferunt in alienas familias. Iob. And in adaitio. ad Spe- culato. in Rubrica de ſucceſtio. ak inteſtaro.
Ob nun wol diß anſehenliche fundamenta
ſein/ aus welchen ſcheinet zuſagen/ daß M. von
R. an ſtatt ſeiner ehelichen Hausfrawen/ don des
abgeſtorbenen Ph. don W. vorlaſſenſchafft/ mit beſtande/ fuge/ vnd recht nichts foderen koͤnne/ So iſt jedoch das widerwertige zuſchlieſſen/ daß
nemblich M. von R. an ſtatt ſeiner Hausfrawen nicht allein aus krafft/ vnd macht der beſchriebe⸗
nen Keyſer Rechte/ ſondern auch aus krafft/ vnd
macht der auffgerichteten Eheſtifftung/ zu des ab⸗ geſtorbenen Ph. don W. erbſchafft je ſo wol/ als
T.nachgelaſſen Soͤhne/ vñ Toͤchter bemechtiget/
vnd ſolches aus nachfolgenden vrſachen.
Vors erſte/ daß klares/ verſehens Rechtens/ wenn einer verſtirbet/ vnnd keine Kinder/ auch keine Eltern nach ſich verleſt/ daß als dann don
des verſtorbenẽ nachgelaſſenen Guͤttern/ Schwe⸗ ſter/ vnd Bruͤder Kinder zuglelch gelaſſen/ vnnd
vorſtattet werden ſollen/ alſo/ vnd derogeſtalt/ daß
die Schweſteren/ vnd Bruͤder in capita, vnnd
der verſtorben Schweſter/ vnnd Bruͤder Kinder
ram in nouel. 114. Ili in S. ſi defundlus igitur, ità lIuſtinianus inquit, Si defunctus neq; deſcen- dentes, neq; aſcendentes reliquerit, primos
ad hereditatem vocamus fratres,& ſorores, qui eodem patre, eademq́; matre progeniti funt. Quod ſi defuncto fratres ſuperſint,&
alterius fratris, ſororiſuè præmortuorum fi-
lii, vocabuntur hi ad hereditatem cum pa-
truis,& auunculis, amitis,& materteris ſuis,
hereditate portionem capient, quantam per-
cLpturus fuiſſet pater eorum, ſi ſuperuixiſſet. In onſerm kegenwertigen fall aber hat Ph. von W. keine Kinder/ auch Vatter/ vnd Mut⸗
ter nicht verlaſſen/ ſondern ſeine dollbuͤrtige ſchwe⸗
ſter M. M. von R. eheliche Hausfrawen an ei⸗ nem/ vñ ſeines verſtorbenen Bruders T. Soͤhne/
ond Toͤchter am andern thelt. Darumb foͤlget/ daß M. von W. eine vn⸗
zweiffentliche Erbinne jhres vollbuͤrtigen verſtor⸗ benen Bruders Ph. geworden/ vnd daß auch ne⸗ bens/ vnd mit jhr jhres verſtorbenen Bruders T.
nachgelaſſene Soͤhne/ vnd Toͤchter zu der Erb⸗ ſchafft gelaſſen werden muͤſſen.
—
in ſtirpes ſuccedieren. Ità textus eſt ad lite-
Aum andern ſtimmet mit jtzoerwehnter der⸗
ordnung der Rechte die eheſtifftung vberein/ in
betrachtung/ in gedachter eheſtifftung nachfolgẽ⸗ de formalia verba, Jedoch der Jungfrawen M./ vnnd jhren Erben vnbenommen/ was jhnen von einigen ſeitfaͤllen jhrer Bruͤder/ oder ſonſt anders anerben/ vnd anſterben moͤchte/ befunden wer⸗
E3
Dieſe


