A
32 Conſitlium Tertium.
negatiuè prolata propriè, æquipollet vniuer.- Lali, ſecus, ſi eſſet affirmat iue prolata, gl& ful goſtus in l. Iurusgentium. S. ed ſi fraudandit, de patlis, ſfequitur Deciusin loft Rafinus. C. de teſtam. milird. n o. G con/.3. n. f. Et appellatione donationis affrmatiuè prolatæ non venit propriè dona- tio cauſa mort is, ſecus, ſi negatiue, vr per gl. in l alienatum S.fin-del S.& tradit Cephalus conf. 76. 2. 14. Deniq; affirmatiua verificatur in vno. U Hoc ſermone. S. boues. de V. S. non ſic negatiua, quia extenditur in infinirum. gl. ⸗orubilin l.hoc
genus. de condirio.& demonſt. Olaradus conſ.6. Ihe-
ma rale est.& idem Oldradus in l. cum pater.§. pa- ter filiam.& ibi etiam Buarrol. de legat. 2. Tiberlus Decianus reſpon. I. n. G 5. Cum ſequenti in 2. Volum. Vnd derwegen werden vnter dieſen Vniuer. ſalibus negatiuis verbis Nullo lure, auch die ſubinfeudationes compræhendieret/ vnnd be⸗ griffen/ vnnd wenn der Lehenman ohne Lehens
Erben dorſtuͤrbet/ koͤnnen die jenigen/ ſo von dem
verſtorben lehenman beaffterlehnet/ ſich nullo lure wleder den lehenherrn tuieren/ noch bertei⸗ digen/ ſondern ſeind dem lehenman die affterle⸗ hen abzutretten/ vnnd folgen zulaſſen ſchuͤldig. Vnddieſer Sententz/ vnd meinung wteder⸗ ſtrebet der zuuor ex. c. vn. S. ſi verd. qualiter olim
poterat feudum alienani, eingefuͤhrter textus gar nicht. Dann daß daſelbſt geſagt wird/ eum, qui
ſecundo loco beneficium aecepit, beneficium non amittere, ſi priori domino ſeruire,& ab eo feudum recognoſcere paratus ſit, ſolches iſt de Iure antiquo, welches ante Lotharium, vnd Fridericum im gebrauch geweſen/ zuuorſtehen/
Vnnd hat nunmehr kein raum/ noch ſtadt/ wie Marth. de Afflictis, vir religioſus, veritatis
amator, Marinus Frecc ia in 22. diſferentia feudi heredit.& ex pacto bezeuget/in d. c. Vnico. qualiter
elim poterat feua aliea. Ii n.z. circa fnem formali-
éus Verlic ira ſcribit, quod dom inus tenertur ha-
bere in vaſallum illum, qui à vaſallo ſecundo
loco infeudatus fuit, hoc procedit ſecundum iſta Iura, ſed perl. Impenialem non tenetur do- minus habere in vaſallum eum, quem nollet, R& ideò quodind cnico. Qudliter olim poterat
feudalien. dicitur, hodiè locum non habet. Et
poſteà n.]7. inquit, Nota quod ſialienatio, quæ à principio valuit, facta eſt poſted caduca, quia extinctum eſt Ius datoris, poterat is, cui facta erat alienatio, rem retinere, ſieam vole- bat à domino primùm recognoſcere, ſed hoc hodiè non procedit. Vnd mit dem Matth de Affiict. ſtimmet b⸗ berein lulius Clarus, ſintemahl derſelbe mit auß⸗ truͤcklichen worten ſchreibet/ daß das jenige/ ſo
in& Vnico. ꝗꝛli verô.qualiter olim poterat feud. alien. diſponieret/ in praxi nicht werde obſeruieret/ noch
gehalten. ABR-npöd dieſer Sententz dnd meinung iſt auch
Hatman. Piſtoris lib=z. quæſt. Iuri Mudſt. 44. Da⸗
ſelbſt bewehret Hartm. Liſt. mit vielen ſtadtlichen
argumenten/ daß nach abſterben/ des ſubinfeu- dantis vaſalli, die ſubinfeudatio erleſche/ bnnd der lehenherr nicht ſchuͤldig ſey/ dem lubinfeuda- to die lehenguͤtter wieder ſeinen willen zulaſſen.
Vnd erwehnte meinung/ daß allein de Iure an-
tiquo zuuorſtehen ſey/ was in« vnico. S. ſi verd. qualirer olim poterar feud. alien. geſagt/ confirmle⸗ ren die wort an ihnen ſelbſt/ In er wegung/ daß der textus nicht redet per verba præſentia, dieſer ge⸗ ſtalt/ Qui ſecundo loco beneficjum accepit, beneficiöüm non amitrit, ſi priori domino ſeruire,&abco feudum recognoſcere vult, ſondern per verba præterita, Als nemlich/ qui ſecundo loco beneficium acceperat, non a- mittebat, ſi priori domino ſeruire,& abeo feudum recognoſcere volebat, Vnnd wuͤrde zwetffels ohne der textus præſentia, vnnd nicht præterita verba gebrauchet haben/ wenn das jenige/ ſo daſelbſt referteret/ noch heutiges tages im gebrauch ſein/ vnd gehalten werden ſolte.
Weil dann/ wie geſagt/ der rextus in a e. vnico. S. ſi verò. qualiter olim poterat feud alien. al- lein redet de Iure antiquo, quod ante Lothar.
& Prider. obtinuit, vnnd nicht de hodierno Iu-
re, ſo ſtehet darauß abzunehmen/ daß auch die Doctores, vnnd Rechtsſcribenten/ ſo da wollen/ quòd vaſallus ſubinfeudatus feudum non a- mittat, ſi priori domino ſeruire,& ab eo feu- dum recognoſcere voluerit, de Iure antiquo allein zuuorſtehen ſein/ quia dictum Doctoris debet intelligi ſecundum legem, quam allegat Bart. in lnon ſolum. S. ſi liberarionus. de libera. lega-
za. Cinl. cum quidamrde hus, quæ vi indignis. Ti- berius Decian. reſpon. 14. n. G9. G&rreſbon. r. u.. in
7.Volum.
Vnd zuſetzen/ aber nicht geſtanden /daß der
textus in dcv..ſi verd-. qualiter olim porerat feu.
alien. Vnd was die Dd. daſelbſt tradieren/ nicht de lure antiquo, ſondern de eo Iure, quòd eti-
am poſt conſtitutionem Lotharij& Friderici
obtinuit/ zuuorſtehen ſein ſolte/ ſo koͤnten dan⸗ noch die R. zu H. ſich darmit nicht behelffen.
Dann die von F. von S. geſchehene ſubinfeu-
datio iſt nicht derogeſtalt geſchehen/ wie ſolches in
den Lehenrechten verordnet/ wie zuuor nach der
lenge außgefuͤhret/ ond wenn gleich auch F. von
S. die R- zu H. ſubinfeudieret hette/ nach ber⸗ ordnung der Lehenrechte/ ſo were je doch die ſub⸗ infeudatio nichtig/ darumb daß F. don S. die
Lehenguͤtter anderen zuuerlehenen nicht befuget
geweſen/ wie zuuor weiter dargethan/ Vnnd wird derwegen die ſubinfeudatio alſo geachtet/ vnnd
gehalten/ als wenn dieſelbe gar nicht were erfol⸗ get/ quia paria ſunt, aliquid non facere, vel facere quidem, ſed minus legitimè. 7 quories
qui ſarudare cogautur. l. ſcire oportet. S. ſuſficit. Ie excuſatio.
8*
—
Au. l. ymai 7 46 ad. raa — 2 erd


