rad ſi. pnac ienmn buu, qui i ſebun'in vye, quam malitia inci. iene dignun Baldin heiſt qugh defh vrem. 7. 10. de iuruauch. Ta.. Gin! qui igm.
arin deciſNe aAldeai
.n. C. Frana.Manrica rir.J.n.. Audh Geildc
e werden ab eo, qui
Rquus ex genrerin9 Tranuactionem, n. 2. C Idblum, in yninc. Qde-
1.Tz. ma vol. Pariftu
mine. wenn dielleicht wolte as gnugſam preſumiret lehnung zu rechter zelt ir enim dolus, cum bat, ſicuti cum quis it.IFnon unuitj. C 6 cauſa6 aviſidn 3 S.r.c Tn. f. vbi am. cit. Pariſtus anſ e, nwieder eingewan
dehanden /die ſolche
Conſilium Primum. 9
Dann ob wol der auffgerichtete vortrag ſeheinet ſein contractus emphyteuticus, ſo iſts jedoch reuerâ contractus feudalis,& feudum impro- Prium. lev. conſe7. n. G. lil. I. Et vaſallus, qui non ſoluit canonem, quem ewrconuentione ſoluere debebat, non proptereà feudo priua- tur: Et feudum in hoc ab emphyteuſi diſcre- pat, quemadmodum& in alijs multis. Atque
ita in ſpecie tradit Speculator in rir. de lacara.§.
nunc alicqud. Venf J. Prupeſius in prælad. feudon. 19. Hiyppeltr. de Marſel. ingu. 2. Paris de Pureo, de re-
arniegrario. feudai. c.gs. n. 7. Et hæc eſt commu-
nis,& verior noſtrorum interp opinio. Iul. Garlues in S. feuduimn. quæſt. Fr. Lauden). in c. Vn. in
Pprincm. I9. de his, qui feuaum dare Ao.
Vnd wenn gleich erwehnter contract ein con tractus emphyteuticus ſein ſolte/ wie etliche der
Nechts Seribenten/ alß zuuor geſagt/ wollen/
Vnd N. Toͤchter auch erwehnten contract/ pro contractu emphyteutico gehalten/ vnd darob die inueſtitur/ vnd belehnung/ wie jhr Bruder der⸗ ſtorben/ in Jahr vnd tag nicht geſucht hetten/ het⸗
ten jedoch N. Toͤchter der ſtreittigen Lenderey ſich
darumd nicht verluͤſtig gemacht/ daß ſie den cano- nem nicht ſoluieret/ ſintemal nicht ſie/ die Toͤch⸗ ter/ ſondern jhre Mutter die jtzo ſtreittige Lende⸗
rey onter dem Pflug gehabt/ Vnd die Toͤchter
einwenden/ vnd ſagen moͤchten/ daß ſie es dauor gehalten/ daß jhre Mutter den jaͤhrlichen cano- nem entrichtet/mit welchem vorwenden die Toͤch⸗
ter leichtlich moͤchten gehoͤret werden. Sintemal
nicht vnbillich/ weil die Mutter der Guͤter genoſ⸗ ſen/ daß ſie auch das onus, alß nemlich den jaͤhr⸗ lichen canonem daruon abgetragen. Secundum naturam ſiquidem eſt, incommoda cuiusq́; rei eum ſequi, quem ſequuntur commoda. I. e- zundum naturam. de reg. Iurus.. qui ſeutit. de R. I in. Hinc illud, Commoda qui ſentis, iungas onus emolumentis. Paulus de Caſtro con/. 123. in- aipiente, We Mwanlinas. lib- 2. li. in princ de inſtitor.
actio. Imòô abſi urdum eſt, alium habere commo-
4
S. fiu,delegatpraf.
da,& alium ſuſtiaere onera. l. ν, qui i7 poreflate. Auff das vierde argument/ daß die Toͤchter
von dem Sohne à feudo außgeſchloſſen werden/
kan zur antwort gegeben werden/ daß ſolches in propoſito caſu gar kein raum/ noch ſtadt habe. Dann N. hat anfenglich die ſtreitigen Lehenguͤter derogeſtalt zu Lehen emfpangen/ dnd einbekom⸗ men/ daß er/ vnnd ſeine Maͤnliche Leibes Erben dieſelbe haben/ vnnd behalten ſolten. Folgends iſt Anno 15 7 0. wie N. bereit todt geweſen/ die in⸗
ueſtitur/ vnd belehnung verendert/ vnd die Lehen
berrn/ als die von A. haben nicht allein N. Sohn/
ſondern auch ſeine Toͤchter C. vnd B. mit den Le⸗
henguͤtern belehnet/ Vnd jhr der Lehenherrn in⸗ tent/ gemuͤt/ will/ vnnd meinung iſt geweſen/ daß nach abſterben F. die Toͤchter die Lehen haben⸗
vnd behalten ſollen/ in betrachtung/ daß Anno
1570. der Toͤchter gantz bergebens/ vnd vmbſonſt wuͤrde gedacht ſein/ wenn die Rechtsregell/ filia
ſemel excluſa a maſculo in perperuum habe-
tur pro excluſa, in dieſem fall ſolte ſtatt haben.
Dann F. hat auff die zeit gelebet/ vnd er iſt neben/ vnd mit ſeinen Schweſtern belehnet worden/ atq; ità ſtatim illo ipſo momento, quo mueſtitæ fuerunt Sorores, excluſæ fuiſſent à fratre„ fI dicta regula hic locum habere deberet,& fru- ſtra omninò ſororum fuiſſet facta mentio, cùm tamen in contractibus nullum omninò verbum debeat eſſe ſuperfluum,& nulla ſylla- ba ſine effectu aliquid operandi, vn pulchiè aiciv Baldus iu Rubr. Cide cvntrabrem!. in 9. quſ. Tyraq. de vtroq retractu.§. J.g. 2. n. 2 2. 9 I J. l1b. 2. Tleriur Dectanus roſponſ. 12. n. 2f. in 7. Volum. WMem Dectan. reSon. dser in.2.olum. quod in verbis diſpo- ſitiuis, qualia in propoſito noſtro ſunt, locum habet, non in narrariuis. Decius conſ. J2r.*. Ir.& conſ. 2. ſ1 9. Tiber. Dectanus eſSonſ. Ja. u. 29.&re- Honſ.2ni.in 2.Vol. b
So iſt F. Anno15 7 0. nicht mit allen Le⸗ henguͤtern/ ſo ſein Vater zuuor gehabt/ ſondern nur mit 6. Huff Landes belehnet worden/ allein der orſachen halben/ wie es ſich anſehen leſt/ daß die Toͤchter mit in die belehenung genommen. Darumb gar nicht veriſimile, noch glaublich/ daß die conferenten gewolt/ daß die Toͤchter von dem Sohne ſtarim in initio ſolten außgeſchloſſen wer⸗ den. Et quod non eſt veriſimile, falſitatis ima- ginem habet. Balauin l.⁊. col.. C de ſeruis Fugir.& Veriſimilirudinem ICti maximè ſpectanr, in tantum, vt leges ex veriſimilitudine faciant, liteſq; definiri iubeamranquam id ſit verum, quod eſt veriſſmile. I⁴νε ese veriſemile, qubd me- rus cauſa. 13 biror. S. Verzſimile eit, Ae urral. eip e J.§.. Wenjſhmuhi⸗ rpondeérint. de teſtibus, I. Meviustin princ. de legar. 2. 1 i, zncredilile ræpura- tur, quod non eit Veriſimile. We ex Plxribus 701, quod veriſimile videretur, de ſolutio, lcbi quis, ili, nexg enim veriſimile eit Cde narura libe a quia ve-
rVihmile, exrr. de præſumtio, obonæ, ibi, ex veriſtmili-
baus,& probabilibus caufis, deæ appellationib.« quo- rundam, ili, veriſimiliter Formidamus. de electioni- lus. in 6 Vnnd hiemit iſt die erſte Frage erle⸗ diget.
Secunda Quoeſtio.
Nu Vff die ander Frage/ ob N. nachgelaſſe⸗ b ne Toͤchter C. vnd B. ipſo lure dte Ke⸗ Mhen ver wircket/ ſcheinet zuſagen/ weñ die Lehen vorwirckt weren/ ob non peritam iuſto
tempore inueſtituram, daß alßdann die vorwir⸗
ckung der Leßen ipſo Iure geſchehe. Dann


