ahl geweſen/ daß de
der/ berurter geſtalt/
nnen N. nachgelaſſt⸗ hen/ onden vor ein ben/ n betrachtung/ elaßrten biele hefun⸗ udo, ſondern proem- mem Gyt zulehen/ ungethan. Na cenſiui veritem nota, quod 6 ra. vli dicirquid in us cuncefſit mihi ldle tate fumenti annua- lempbyteuſi, vel cun voluit Cnus, quem h. ingreſii. in olt. ub . Becleſ. Iaem viluu fuk inſtrum. E
Conſilium Primum. 7
auch zu Leßen empfangen ſollen/ ſo offt die faͤlle ſich begeben/ vnd zutragen/ vnd der contractus alſo ein Lehen/ vnd nicht ein emphyteulis genant wird/ So koͤnnen jedoch nichts weniger N. Toͤchter die Guͤtter pro emphyteuticis bonis, vnd nicht pro bonis feudalibus angeſehen/ vnd
geachtet haben/ weil die Guͤtter im Lehenbrieff
Erbzinß Guͤtter genennet/ vnd daruon eine Jaͤhr⸗ liche Penſion muß gegeben werden/ quòd propriè
bonis emphyteuticis conuenit, quia magis alpicimus ad naturam cuiuſq; rei, quàm ad
denominationem, factam à partibus, ſiue con- trahenribus. l. biirh donatur, de donarion. cauſa mertis. Barrolin qudft incipiente, Publicanus,& in licortem férro. S. qui maximorin 2.& 3. qudæſtio.de pub- lcanw. Et cùm inter conuenientes ponitur
effectus vnius contractus, vt in propoſito
exemplo annua penſio, quæ eſt effectus em- phyteuſis, inſeritur verò verbum, per quod lignificatur alius contractus, tunc dicitur contractus ille celebratus, cuius effectus eſt Poſitus, non autem ille, quem alia contrahen- tium verba inducerent, quemadmodum primo probaturpertextum inlinſalam depræſcriptverbu, pbi aiciiur, quod ſi Inſulam vendidi, vt aliam
inſulam reticerẽ, quamuis vſus ſim verbo, per quod huiuſmodi conuentio ſignificatur con-
tractus venditionis: tamen, quia ipſa conuen-
tio habet in ſe effectum contractus innomina-
ti, do vt facias, igitur iudicabitur innomina- tus non autem venditio. Secundò idem pro- batur per texrum in dſi rem. Sᷣhicum virum, cod rit.
de præſcripr- ven. Vbi patet, quod ſi ego conceſſi
tibi ad tempus vſum hominis mei, vt mihi concederes vſum tui hominis, quamuis vſus fuerim verbo commodo, tamen non iudicabi-
tur iſte contractus commodati, ſed contractus innomin: do vt des, propterea, quia conuen-
8
rio ipfius innominati contractus effectum,
atq; ſubſtantiam habet.
X
Tertiò idem probatur ex iᷣ unoVerfeed etſi verbo⸗locati. Vbi ſi locator fundi colonopropter ſterilitatem penſionem anni dimiſerit, vſuſq; fuerit verbo donationis, nihilominus iudica- tur remiſſio penſionis vſq; ad tempus ſterilita- ris, propter ipſius remiſſionis qualitatem.
Quartò idem probatur ex textu in l. Lucius. de
aonat. vbi patet, quòd ſi quis habitat ionem do- mus alteri conceſſerit, quamdiu habitare vo-
luerit, vſuſq; fuerit verbo, commodo, nihilo-
minus non iudicabitur contractus ille contra- ctus nominarus, attento concedentis verbo, fed precarium, propter ipſius conuentionis
qualita tem& effectum.
Quintè probatur per textum in all. vbi ira Aonarur, de morits aauſa donation. vbi patet, quò d, ſi dono cauſà morris fundum, ità quòd dona-
tionem, reuocare nõ poſſim, cenſetur donat io
ilia inter viuos, cò, quia eius donationis qua-
litas, quæ conſiſtit in irreuocabilitate in conuentione deſignatur, quamuis contrahens vſus fuerit verbo donationis morris cauſa. Sextò idem probatur ex doctrina Baldi in rubr. Qde. Iure emphyr. ad fin. quod quando poni- tur inter conuenientes nomine vnius contra- ctus,& effectus alterius, iudicandus eſt con- tractus, cuius effectus eſt poſitus,& nomen oppoſitum non correſpondens effectui habe- tur pro non oppoſito. Nun iſt aber in den Rechten an keinem ort dor⸗ ſehen/ noch geſchrieben/ daß die Erbzinßguͤter/ in gewiſſer zeit ſollen/ vnd muͤſſen geſucht werden/ Vnd daß die emphyteutæ der guͤtter ſich vn⸗ faͤhig/ vnd vorluͤſtig machen/ wann ſie in gewiſſer zeit die guͤtter zu Erbzinß nicht empfahen. Darumb/ ob wol in der Belehnung/ ſo Anno 1570. geſchehen/ vnter andern cauirt/ dñ vorſe hen/ daß die Guͤtter zu lehen ſollen geſucht werden/ Je⸗ doch/ weil kein certũ tempus darzu geſetzet/ vñ die guͤter vor Erbzinßguͤtter/ vnd nicht vor Lehenguͤ⸗
ter koͤnnen angeſehen werden/ auch ohne zweiffel
von den Toͤchtern vor Erbzinßguͤtter gehalten ſein worden/ So ſolget/ daß N. Toͤchter ſich der guͤ⸗ ter nicht verluſtig gemacht/ vnangeſehen/ daß ſie dieſelben nach jhres Bruder F. todt/ ſo vor acht jahren verſtorben/ don den von A. zu newem nicht empfangen haben/ ſondern es iſt genug/ daß ſie hernacher die guͤter jhn zuberlehenen ſuchen. Auß dem Lehenbrieff auch de anno 15 70. iſt befindtlich/ daß J. vnd V. von A. F. C. vnd B. N. ſeligen Sohn/ vnd Toͤchter mit den ſtrei⸗ tigen Guͤttern belehenet/ vnd koͤnnen die Toͤchter E. dnd B. es daruor angeſehen/ vnd gehalten ha⸗ ben/ wie auch jre Mutter vnd Stiffbater/ daß dvn⸗ noͤtig geweſen/ nach F. abſterben/ die Lehen zu⸗ ſuchen/ weil ſie einmahl mit außdruͤcklichen wor⸗ ten/ vnd beynahmen ſeindt belehnet worden/ Er ignorantia Iuris mulierem excuſat. U. üadulre- rium. Sꝓfiatresde aault: maximè in pœnis, quæ ipſo Iure non irrogantur, ſed ſententiã homi. nis requirunt. Tyraq in repetitilii vnquam, ſuper verboyreuerraturn. 4.Qde reuocäd donarion. qua- les ſunt pœnæ, quæinfligũtur, propter nonpe- titam iuſto tempore inueſtituram, Wie herna⸗ cher bey der andern frage ſoll ausgefuͤhret werden. Weiters gibt der Lehenbrieff onter Dato 157 0. Buchſtablich/ daß Appollonia N. nach⸗ gelaſſene Witwe/ die ſtreitigen Guͤtter zur Leib⸗ zucht gehabt/ vnd dahero moͤgen die Toͤchter ge⸗ meinet haben/ weil ſie die Guͤtter im Poſſeß/ vnd beſitz/ ſo lange die Mutter bey leben geweſen/ niche haben bekommen koͤnnen/ daß ſie auch nicht ſchuͤl⸗ dig geweſen/ die belehnung zuſuchen/ ſo lange die Mutter gelebet/ Vnd in dieſem geben die Rechte
den Toͤchtern keinen abfall.
Vaſallus enim non tenetur inueſtituram petere, quamdiu non ipſe, ſed tertius aliquis b B 4 feudum


