EprSror
monent nonnulh, humana tantum Vapere ꝙ ſmu homines, nec nortalia qul mortales, dquo adeÿicuporet, immortalitati pſon nos ſrer— ehcere, Vt en degamus Vita quc abeo pro Vuat, qud⸗ in nolun eft, præſtabil mi Qua ſans ratione homines. omerico more Seoeueſe⸗ Deo ℳ mlen cut mali ab codẽ nunc ceru mumc tyꝑrilus, aut leonibu aſmilamtur. Jans e apſa phloſo⸗ phia d Platone dicitur ſimuliudo Dei quam bomo corſe u pobt. Quid unquues? poſt modo, nec ſt iamiã ad eum epormatus? Ef. ſormatus ſanẽ adeam vt poß 6t eſe ac reuera
it ꝙ eſſe debet. Suipſins ta eculatione, quæ oculnn ſt ac menttanimi ſurrigẽs agno- ſtit, Vrum e omniporentem crcatorem ſui. Venum diuenſ in rerrenã naturam reßecti⸗ tureamq; Vnã e5 ſolam tractant fnllacioſ ambagihus illeci oblaqueatique, hanc co⸗ girant, fn vi inhærent, nec aliter magu eyeruntur qud vt perſæpe quod M. Cato di- cebat/ ſucidiæas humamnæ uciant. Sedimper- riores miremur minus quoniam(vr dicitun) nec Faler num canes. Eygo huc animum at- renda-
Drp1c1 vnlumu hc culnm ſn ißenn e n
ſicumu& unjn nr yrenn nnn 5
nin.
hllupuim
iunnmt 4 un Hn mez ſnnlus, an nd uim lum— fle
n pynſi om wunſu jur
. tun uc vnznn
upnmn, Hreſu
Ruinh,(anhe
luon e enlu di& iunum eh.
Vnmil Metn 4 nuetumz mn 5 Dumnf he ſ
My. 1


