79ο 4 ö b ERASMI PROVERBIORVM QVARTAE CHILIADIS, CBNTVRIA QVINTA, SED IMPEREECTA. Ag1e SAννxεπυ⁴⁵, id eſt: Adiuncta eſt paruis gratia rebus. Hemiſtichiũ

eeſt carminis heroici, ſpecie nimirum prouerbiali. Nam idem hodieq́; ſic

8

M

uulgatum eſt, ut nihil tritius. Quædam mole placent, ac magnitudine. Sũt Squæ ob id ipſum grata ſunt, quod minuta, ueluti gemmæ quædam, acſcul, pptura. Idem uſu uenit in epiſtolis, ac libris, qui non raro ipſa breuitate red, ʒ1quntur commendatiores, præſertim apud faſtidioſos& occupatos. Sunt in delitijs& pumiliones, non ob aliud, quàm inſignem corporis paruitatem. Caput artis decere quod facias. b II Quintilianus libro inſtitutionum oratoriarum undecimo, uidetur ueluti uulgo celebra tum adducere:Caput eſt artis decere quod facias. Ipſius uerba ſubſcribam: Vnũ etiam his adijciendum eſt, cum præcipue in actione ſpectetur decorum, ſæpe aliud alios decere. Eſt enim latens quædam in hoc ratio& inenarrabilis,& ut uere dictum eſt, caput eſſe artis de⸗ cere quod facias:ita nec ſine arte eſſe, nec totum arte tradi poteſt. Hactenus Fabius. Id uſur pare licebit, non ſolum ubi quid fiet parum decore: ueluti ſi cantillet, aut luſitet ſenex, ſipræ, eat& obiurget iuuenis, uerumetiam cum negabimus quibuſlibet quiduis eſſe decorum. Quod ſæpenumero uideamus euenire, ut quod ab hoc dictum aut factum placet uniuer/ ſis, ſi idem tentet alius, etiamſi doctior, peritiorq́; nemo tamen ferat. Id cum quotidie ui, deamus accidere, tamen cur accidat ratio reddi non poteſt. W Donnus reckea. 1 III Annæus Seneca libro epiſtolarum familiarium decimoſexto: Videbimus quod parum réciſum ſit, quod parum ſtructum, quod non huius recentis polituræ. Cum circũſpexeris omnia, nullas uidebis anguſtias inanes. Deſit ſanè uarietas marmorum,& conſciſſura aqua rum à cuniculis interfluentium,& pauperis cella,& quicquid aliud luxuria, non contenta decore ſimplici miſcet, quod dici ſolet, domus recta eſt. Hactenus Seneca. Quod ſi locus non uacat mendo ſignificat uulgo domum rectam uocari, non quidẽ opulentam& ambi-

tioſam, ſed cui nil deſit iuſtæ ſupellectilis. Ad eundem modum M. Tullius Græcorum lin/ guam ambitioſæ meretrici contert, quæ multo luxu ſuperfluat, Latinorum honeſtæ ac pu- dicæ matronæ, cui nihil deeſt, quod ad honeſtam pertineat mundiciem. Non eſt beatus, eſſe qui ſe neſciatM. 1III Idem in eodem opere uerſiculum hunc è poẽta quopiam allegat Comico:Non eſt bea/ tus, eſſe qui ſe neſciat, haud dubie quin populari ſermone iactatum, cum autoris momen non adſcripſerit.Senſus eſt, haud eſſe ſatis, ut adlſit felicitas, ni felicitatem tuam intellexeris- Huc alludens Vergilius: Ofor tunatos nimium, bona ſi ſua norint Agricolas. 3 Foôdem pertinet, quod Martialis inter felicitatis calculos hunc quoq; commemorat: SWodſis, eſſe uelitss. b Quic enim felicius libertate? Atqui non uideas paucos, qui ſortem deplorent ſuam, quod in principum aulis locum non inueniant: miſeros ſe putant, quod ſeruire non liceat. Verũ ut beatus non eſt, qui ſe non putat beatum, ita bis miſer eſt, qui cum animi malis ſit infelix. tamen ſibi uidetur felix. Etenim ut qui ſanus eſt,& ſibi uidetur ægrotus, non fruitur ſuo bo no, ita qui morbo tenetur, non intelligens ſuum malum, longiſſime abeſt à ſanitate, quippe qui uſq;adeo ſanus non ſit, ut ſit etiam inſanabilis. b Amicus certus in re incerta cernitur. V T. Tullius in Lælio, ſenarium hunc ex Ennio citat prouerbij ſpecie: Amicus certus, in re incerta cernitur. Quo ſigniſicatum eſt amici fidem in rebus aduerſis explorari. Nam quod cũ periculo con/ iunctum ſit, id dubium appellant, pro quo Ennius poſuit incertum, affectans dvcu risin x T5oσ οοννοιαιQάάσηνν,õ†ůUibus ſchematis impendio delectatus eſt, atq; adeo non ipſe ſolum, ſed d omnis illa ætas uſq; ad M. Tullium. b b Auarus

—