— 2 äͤͤͤ ““ 4.“

b Vngebantur enim athletæ, quo membris euaderent quriorbbus.

GCHILIRDIS QvARTAB OsRTVRIA.„,

menter gratioſam, ſu iue in pecuniam per iocum, uel in literas ac uirtutes ſerio.

e uni naui ifacultates.

VI Quin illud etiam ad prouerbiorum daſſem, ſi longius deſectatur frendum acdetur quod eſt in eodem opere:

b usd 2rri maucip drreνa Biop oe: ri*. id eſt:

Ne bona tu pandis ratibus ſemel omnia mandes. Ne quid aggrediaris,i in quo ſint uniuerſa periclitanda. Not on omviis ſutim alea iacienda eſt. Vrit abſch torre. VII Verlum hunc ceu prouerbialem ſubinde Plutarchus ſiirpat: 2.

Ee&̈—αeαχόο oœαι Tisai Sans. id eſt: Exurit ſine torre, grauiq́; dat illa ſenecte.

4

empe uxor improba, quæ moribus ſuis ſeniũ uiro præmatutũ i cciliat. idẽ hepide tranſfere tur ad auaritiam, ad ambitionem, ad inuidiam, amorem Obſeveni ſi iljach animi uitia qui/ dus obnoxij oroutentur& contabeſcunt. Adhuc cœlum uoluitur. b VIII Auorties f gniſcabimus adhuc ſupereſſe ſpem,& nondũ omne tẽpus quod melioris for/ tunæ ſolet occaſionẽ Eadducere, exactum eſſe, contieniet illud Theocriticũ ex Charitibus: Ouνεαρ ⁴μαεμοα νέν εμμιωρ dugcu/0,0 5uc zuνo. id eſt; Nondum laſſatum eſt, uoluendis menſibus annni Cœlum.— Multæ rotæ uoluentur. b IX Prouerbialiter extulit,& ad eandem pertinet ſententiam quod proxime conſeqquitu r.

NoN auvσσσνσσν 8r. Loxd να⁵7 1‿Toi id eſt:

Permultis uoluetur adhuc rota mota caballis. id eſt: Multum adhuc temporis reſtat, mul,

bec rerum incident mutationes. Quod quidẽ adagium& hodie noſtrati uulgo in ore eſt.

Ne nomen quidem.. ns b 8 X Prouerbiali Hgura dictum eſt& illud in eadem Eelogs. Bode Fr TI dd? 0vO& ℳ6.— id eſi: 8 Vlterius nec nomen erit belli atq; tumultus.

Itidem Paulus ad Epheßos:Fornicatio autem& omnis immunqditia, aut auaritia, nec nomt netur in uobis. Quid enimelta ne ſcelus eſt nominare auaritiam, aut libidinem:? Nö. opinor 5 ſed Apoſtolus ut grauiter uitia deteſtaretur, uſus eſt hyperbole rouerbiali

Ceruus canes trahit. XI Inter adagia quibus 24 d, ſeu præpoſterum quippiam f gniscamus adnumerädam &ʒ illud quod eſt apud Theocritum in Thyrüs Ideä. rou aelεαυασσ Nᷣρν AAus. ic eſt: anes ceruus traliit.

1 Præpoſterum enim eſt, ut ceruus uenetur canes. Carmen Theoctiti ſichabet:

AGν rxei u.ννανε, 1 T Ra Aαςσσ³ Au id eſt:

Poſt quàm Daphnis obit, ceruus trahat ipſe moloſſos.

d conſimilem formam Vergilius in Pharmaceutria:

Nunc& oues ultro fugiat lupus.

Bubo canit luſeiniæ: ltem illud, quod proxime couſequitur:

5 IE5 056 r œαεσπνεννα dex-6 21 T⁵⁶α. id eſt:

Buboq́; montanus philomenis occinat ipſis.

5 Gam infans ſuadere conatur eloquenti, aut ineruditus docete doctiſſimum.

Ne uidit quidem oleum. b XIII Ecloga cui titulus vo*g, ſcatet Pruerbiallbus ſententijs, ac fguris, quarum de numero

primum eſt iluddV Koi ³oα 705: EAXoo, 2p 359 SaXor⸗ip bzona; id eſt:

Et quando ille oculis, oleum conſpexerat unquame

Cueniet in eos, qui ſunt artis alicuius prorſus rudes de imperit: Velutiſ ĩ quis proſteatur

tem medicam qui nunch didicerit quicquam illius artis ‚uenuſte notabitur hoc uerſu: Ka* πέαιτ⁵μν⁷ρ‿ dp Ep dc AAO D.πσα

Tt 4 keme