5 L49 Libro de Cura pro mortuis c.I6. An ajuvent nos martyres moriuiin- certum reliquit, G addit: Hoc ſuperare vires ingenii noſtri.

lbidem cxp. ⁊z. Probat ex Jeſ. 6ʒ. v. 17. Mſcire ſandtus quæ hit aguntur.

In Plalm. 109. Non audet concedere defunctos ſcire læta vel tri- ſtia, quæ hic aguntur, vel amicis contingunt.

Denique Auguſtinus lib. 1. Retrac. c. 14. Et Epiß. v1. ad Furtu- natianum. In Enchrid.cæp. 10h. de Geneß. ad lit. lih. 12. cap. 3. de ci- vit. Deilib. 12. cap. 9. e inpſalm. z. docet:

Animas defunctorum fidelium manere extra cœlum in ocultis quibusdam receptaculis, ſine viſione Dei uſque ad extremum ju- dicium. Qui hoc credit, non poteſt credere interceſſionem Anima- rum defunctarum pro vivis.

GCONTROVFRSIA XXVI.

De culiu Angelorum keh Junblerum. N animis defunctorum& Angelis debeatur cultus aliquis re- ligioſus(ſive is dicatur latriæ ſive duliæ, ſive hyperduliæ.)puta, invocatione, genuflexione, vel alio aliquo ſigno externo ut templo- rum& feſtorum dedicatione ſignificatus?

Papiſtæ affirmantes dicunt in Concil. Trident. Seſ v. Bonum atque utile ad ſanctorum orationes opem auxiliumque con- fugere.

Reformati negant.

Scripiura. Scriptura hujusmodi cultus fanctorum nullum habet exem- plum, mandatum, exauditionis promiſſionem nullam. Gonfitentes dabo Papiſtas celebertimos duos.

Johannem Eccium, in Enchrid. loc. com. contra Lutherum

pag 106. Anno 174r.

Rxplicitè non eſt præcepꝛa ſanmorum invncati inſatris literis. Et

poſt multa.

Spiritus ð. ducuie ilos veneramdus per miratula e ſandorum au⸗

xilia, fuſs adeosprecibus. Tan-