—6[L29) bo⸗ Epheſ. 2.5. Ftiam nos quumin offenſis mortui eſſemus, una vivi- ficavit cum Chriſto. MAnguſtinun.

Libro de Cortept.& grat. cap. 12. Tamum quppe ſiru Dei acenditur volumtan ebrum(ſanctorum Dei) u ideo pollint quiaſit ve lint, quia Deus operatur u veliu.

Ppiſt. 107. ad Vitalem. Tiberum arlitrium ad diligendum Deumprimi peccari granditate perdidimus. Serm.⁊ de verb. Apoſtol. yerum eß̃ magnaarhitrii liberi vireshums cum condereuur⸗ accepit, ſed peccandꝰ amißt.

Enchrid. ad Laurent. cap. zo. Libero arbutrio male ulen homo eh ſẽ perdidit& ipſum.

Denique lihyo de Graria& Milero arbit. cap 16. Maguum aliquid, inquit, Pelagraniſeſcire putant, Juandꝰ dicunt Voh ſuberer Deunquod

ſtiret ab lomine nn poſſt feri. ¶ Auin hoe neſtiat? ſed ide⸗ jubet aliqua⸗ quæ nn poſimu ut noverimus, Juidab ipſopetere debeamus.

GONTROVERSIA XV. De jnſifoutione hominis pectatoris corum Deo.

A* homo peccator in foro Dei juſtificetur, id eſt: abſolvatur àpeccatis& acceptetur ad vitam propter juſtitiam Chriſti, gra- tis à Deo donatam.peccatori imputatam& fide receptam? An ve- ro peccator in prima quadam itadicta, juſtißũcatione& gratia pro- pter Chriſtum ita accipiat remiſſionem ut in ſecunda demum fiat juſtus proprer habitum gratiæ infuſum& inhærentem, qui com- prehendit fidem, ſpem& charitatem?

Reformati primum,

Papiſtæ ſecundum affirmant. Concil. Trid. ſeſſ. g. e. II. 3* ui dixerit hominem juftiſcari, velſla imputatioue jſtitiæ Chrißi, velſola peccaturum remizſione excluſagraiia E churitate; quæ in cordi lus eorumper Spiritum ð. Fundatur aiqʒ ils inhæreat, Anathemaſi.

Scripiura.

Rom. 5 V. 19. Per unius,( ſcilicet Chriſti) obsdientiam juſti con-

ſtituentur multi. B z R-—