8 4 ¶„. 6*— 1. . Pumo. hoe tetracubicñ qð factũ ex tricubico min' eſt eo qð eſtꝑs eĩꝰ. et ocludat.er go idẽ᷑ eſt maiꝰ ⁊ minꝰ eodẽ ⁊ m idẽ vel idẽ maiꝰ ⁊ nõ maiꝰ.et patet ꝙ defi . At a vera cõtradictiõe.qꝛ nõ eſt in eodẽ tꝑe. Mã dter tria ſunt duodeci ⁊ ſic „* ã qricubicũ eſt maiꝰ⁊ ter quatuoꝛ ſunt in tãtũ.nõ eſt in eodẽ tꝑe cũ longitu . de ⁊latitude nõ eodẽ tꝑe in multiplicatide reſpiciuntur.

Pumorethoꝛricomm. Ouiateſte poumo ſuon rethorirorjin ripiore

thoꝛica ſit aſſexitiua dialetice Et ꝑs quedã eiꝰ⁊ ſilis ipᷣi in oſtẽdẽdo acꝓbã do ꝑ exẽpla ⁊ enthimemata Licʒ negotiũ habeat ⁊ circa moꝛes hũanos ap lieabile. quãuis huiꝰↄtrariũ qͥdã dixerut ꝓpter inerudicõeʒ aut ꝓpter iac tãciã ſeu alias cauſas hũanas.tñ accidit eã velut adnatã ⁊ cõnaturalẽ pꝑtẽ . quãdã dialetice eſſe. Licet induit figurã politice vt idẽ inqᷣt. Quapꝛopter⁊ nos eandẽ ſub logicali parte nẽi introductoꝛij mathemalogij oꝛdinauim⸗ Sicuti et poeticã quã ꝓpter diſſerẽdi vim. eq; ꝑte dialetice ariſtotelis ſentẽ tia iudicamꝰ Vñ ⁊ int᷑ trãſcurrẽdũ rethoꝛice text hec exẽpla mathematica lia Obiter repiebã q̃ nolui licet pauca ⁊ quodãmõ nõ pus habita ſiletio p⸗ terire. Poetica vò qꝛ paucã bʒ aut nullã oĩno mathematica intermixtã Eũ Beiut⸗ pꝛeteriuimus. 1 d„ d ra ti. eiuſa aüt iam methado tẽptemus ditert ir 3 Inj un pᷣmi libꝛi vbi diffiniẽdo rethoricã et diffinitionẽ declarãdo põit areſtoteles ꝙ aliaꝝ vnaqueq; artiũ circa ſuũ ſiectũ ẽ detmĩatiua æxẽpliſi cãdo dicit vt geom etria circa paſſiões accidẽtes magnitudinibꝰ Et ariſme trica circa nũerũ Quod qlit intelligẽdũ ſit ĩ pmo poſterioꝝ ſup diximꝰ qua

ve nõ eſt opus idipſum hic repetere inutiliter.

3 eo ſerundo.

Pumo ijdẽ igik de olſibilib et impoſſibili ditã

Agit ghs pncipalit᷑ de poſſibili: ĩpoſſibili ꝓꝑut appꝛopꝛiant᷑ rethoꝛi maxĩe 2 in genẽ deliberatiuo ibi oſtẽdẽs quomò vnupo ſſibile claudit᷑ vᷣtualit ĩ alio

Dicit ⁊ cuiꝰpᷣteipiũ poteſt fieri ⁊ finis Mihil em̃ fit neq; ĩcipit fieri ĩpoſſibi

liũ ⁊ ibi exẽplificãdo mathematice dicit vtputa ↄmẽſurabilẽ diametrũ eſſe

neq; vtiq; incipiet fieri neqʒ fit. quomõ aũt hᷣ ſit ipoſſibile ⁊ q̃re Bᷣ demõſtra

tũ ⁊ a nobis ſup ĩ analetic? pᷣmo p̃oꝝ.illuc o lecto te iã remittimus ne iutilit idẽ reralter aures tuas totiẽs occupemus.

b Et ſi alterũ eorum qur adinuitẽ nata ſunt.r altrt.

Iñ poſt pauca ſbiũgit quõ aliqᷣd eſſe poſſibile claudat᷑ ĩ diffinitõe ⁊ rõne al teriꝰ dicẽs Et ſi alteꝝ eoꝝ ꝗ̃ adiuicẽ nata ſũt⁊ ad alteꝝ referri.⁊ exẽplificãdo dicit Puta ſi duplũ ẽ poſſibile v dimidiũ et ſidimidiũ ⁊ duplũ. Auid aũt ſit

* duplũ ⁊ dimidi ĩ pypñtꝭ de relatiſ⁊ ĩ topicꝭ abũde ſup̃ẽ a nobꝛ mãifeſtatu

— De ſeutẽrian alit mnolitiãe dirto quid eſt ſentktia.

Itẽ poſt pauca vbi dct᷑mĩatoeʒ ĩcipẽdo de Enthimematibꝰrethoꝛicl circa di

. minitõeʒ ſentẽtie ¶ꝗ̃ᷓ ẽ ps enthĩematis rethoꝛici) diffinitõeʒ põit ⁊ dicit. Sẽ⸗ tẽtiaẽ enũciatio. nõ tñ de ſingularibꝰputa ãᷓlis qs vſocrates.tʒ de vlibꝰ ne q; de oĩbꝰ vlibꝰ. putaq rectũ curuo ↄtrariũ. Sʒ de qᷣbuſcũq; acties ſũt et eligẽda.aut fugiẽda ad opari.qd itaq;ʒ rectũ ⁊ qͥd curuũ ſup in poſterioꝛi bus analetice abũde diximꝰ. b b

. Libo tertio.

Eſt aũt aſſimilatio metauhoꝛa. differt eiñ modiri

Parũ poſt pncipiũ vbi agit de aſſimulatõe oſtẽdẽs qͥlit vtilis ſit rethoꝛ. et implilicãdo dicit · Et quõ Theodomas aſſimilabat Archidimũ Euxeno ge

4 4 6

—