oöododͤdſͤdͤͤͤ —“ B

Ouuw

mefigure vt omnis triangulus habet tres angulos eãles duobꝰ ree tig. Sz figura in ſemicirculo eſt triangulus Ergo figura in ſemieircu lo eſt eqlis duobꝰ rectis eſt nã triangulus cauſa paſſiõis habere tres qui eſt mediũ. ꝓpꝛia paſſio in ↄcluliõe pᷣdicat᷑ de ſuo ſubiecto.Etbu iuſmõi ſilogiſtice rationes ſunt in pᷣmo mõ certitudinis nã ꝓcedũt ex poꝛibus.i.a cauſis ad effectus ⁊ hoc nõ eſt in naturalibꝰ vbi ab effec⸗ tibus pcedit᷑ ad cauſas quoniã ex admiratiõe effectuũ inqᷓſierũtcau ſas vt lunã eclipſari videmꝰ effectũ qͥ ꝓcedit a cauſa ſcʒ intpoſitione ipᷣius terꝛe.ex admiratiõe eclipſatiõis inqrũt naturales cauſas. Sin mathematicalibꝰ pus ſcit᷑ ꝙ triangulus habʒ angulũ extrinſecũ duo bus intrinſecis equalẽ anteq́ᷓ ſcit᷑ im habere tres eq̃les duobus rec tis qᷓre ꝑ cauſam ſcit mathematicꝰ effectũ Rã extrinſecus angulꝰ bʒ ſe vt cauſa. habere tres aũt vt effectus ſiue paſſio.Et ſic frequentiſſi⸗ me ſilogiſantes in pꝛima figura mathematici ſilogiſant maxime ſcire

gpter quid quare cõſtat noſtrum ꝓpoſitũ.

Nualetite autem mamkeſtum tſt. Poſtq; phus oſtendit logice ꝙ nõ fit ꝓceſſus in infinitũ in pᷣdicatis ſurſum ⁊ deoꝛſum Hic cõſequẽter oſtẽdit idẽ analetice.i.ꝑ rationes magis ꝓprias Dicẽs ꝙ in mathematicis nõ ſit ꝓcedere in infintũ ne q; in ſurſum neqʒ deoꝛſum qꝛ ad analeticã.i.ad demõſtratiuã ſcietiã tinet p̃dicatio qᷓ eſt ꝑ ſe.ſ 84 ad lovcam ↄmunit ꝑptinet pᷣdicatio vlis ſcðm ꝙ ſub ſehabet pᷣdicationẽ ꝑ ſe ⁊ nõ ꝑ ſe Dicit ergo ꝙ demõoſtra⸗ tio eſt ſoluzn circa illa que ꝑ ſe inſunt rebus ⁊ hoc ſcðm ꝙ duplices ſunt modi pdicandi ꝑ ſe Pꝛimus eſt qñ p̃dicatũ eſt de diffinitide ſub⸗ iecti. ſcöus vero eſt ecõuerſo. ſubiectũ eſt de diffinitiõe pͥdicati Et iſto rũ duoꝝ modoꝝ põit duo exẽpla mathematicalia ⁊ pᷣmo de ſcðo mo do dicendi ꝑ ſe.vt par ⁊ impar pᷣdicant᷑ de numero in ſecũdo mõ pꝑſe ⁊ ſuntpᷣdicata vt omnis nũerus eſt par ⁊ impar ⁊ illis pñdicatis ↄue nit ſubjectũ ſcʒ nũerus in diffinitiõe vt impar eſt nũerꝰ qui in duo eq lia diuidi nõ poteſt ʒ vnitate intcedente.par eſt nũerus qui in duo eqᷓ dia diuidi poteſt nullo medio occurrente De pᷣmo vᷣo modo exempli ficat vt nũerus pᷣͥdicat᷑ de multitudine vel diuiſibili vt om̃is multitu⸗ do ył diuiſibile eſt nũõerus.⁊ qꝛ pᷣdicatũ ſcʒ nũerus eſt de diffinitione ſubiecti ſczʒ multitudinis vt nũerus eſt multitudo ex vnitatibꝰ ꝓfuſa

Et nũerꝰ eſt diuiſibilis in diuiſibilia diſcreta ⁊ ſeparata Eẽt eſt ibi no⸗ tandũ ꝙ multitudo eſt quãtitas ex diuiſibilibꝰſeꝑatis coaceruata et

4

differt a diuiſibili ſcoᷣm actũ Mam oĩs nñerus actu diuiſibilis ꝑ diui

ſibilia ſepata. multitudo vᷣo potencialit᷑ ad omnẽ nũerũ ⁊ ſic diuiſibi

le eſt ad ↄtraꝛiũ multitudinis ſcm augmẽtationẽ ⁊ decreſcentiã mul titudo quãtitas coaceruata diuiſibile vo quãtitas decreſcẽda vł ſe⸗ gregãda ita diuiſibile ꝓonit actũ nũeꝝ mĩtitudo vo nũeꝝ potẽcialẽ augmẽtandũ. Et in iſtis duobus modis nõ cõtingit eſſe ꝓceſſum in demõſtratiõe in infinitũ Mã om̃is demõſtratio hʒ fieri in pᷣmo aut ſe cũdò mõ vt in pᷣmiſſis eſt oſtenſum. ſed in talibꝰ nõ fit ꝓceſſus infi- nit dergo demõſtratio nõ fit ꝑ ꝓceſſuʒ ĩ infinitũ Maioꝛ nõ eſt ex oſtẽ ſis. Minoꝛ ꝓbat᷑ pᷣmo quo ad pᷣͥdicata in ſecundo mõ ſi ponaĩ pcel⸗ ſus infinitus vt in per ſe paſſiõibꝰ.vt impar eſt paſſio nreri ⁊ impa/ ris ſit alia paſſio pᷣmꝰſcʒ ⁊ ĩcõpoſitꝰ ⁊ ſic vltra.vł vt paris ſit alia paſ ſio. ꝑfectus ⁊c̃. om̃ia p̃oꝛa ponerent᷑ in diffinitiõe poſterioꝛũ vt ᷣmꝰ ⁊ incõpoſitus eſt nũerus impar quẽ nullus nũerus metit᷑ pter vnita⸗ tẽ. ꝑfectus eſt nũerꝰpar q omibus ſuis nũeroſitatibꝰ ponit᷑ eqᷓlis et ꝑP oↄſequẽs diffiniẽtia alicuiꝰ erũt infinita. Reſponder᷑ ꝙ ſubiectũ ſcʒ nũerus cui ſtatim ineſt paſſio erit om̃ibꝰꝑaſſiõibꝰin ratiðe diffinitiua ꝛ quicqᷣd eſt in rõne diffiniẽtis eſt in ratiõe diffiniti Scða aũt paſſio