1 aun ka 8

1.PoHagan odſcunm n 8 3 4 1

4 4 N 8

8 1

Aerum Inene

Aanc olam jatema emru arnarint, exrenat nbocen aum hdisumam guriusti adum cuſiodemimenuulm nc inclj um Herccn D lücn 0, in cam cuan iqpuiii nh mn ad pPoſtetos muute cneta lentu aſtruxili tasd ap c muniiccniit mteiii i erat, excquetcunr Kcjaudn aonaficrium tansia Gudtal tutis. teditides Hu’uits Rüch aidas Ducaandonntenn au bencuci oi Raus nge ſeruaun matau eit, llb⸗

4 77 D e e 4 Aer ¹ 4 uu

— 1e hDt „V 41RA 24 Vade vesd ein aur

4„AE Oe

1 im v ö 11 occ 0 un

on M 1 ait

M. At . dit cum anteccl. 4 4 8 1 cil A Kaimaacl„ 3 4““ 5 4 Lahmee nctncheamee

dores, qunaàm deteſtari Centauros& Lapithas humanitatis ho- ſtes, quam execrari Iulianos. Scholarum euerſores, ac populato- res debeat. Quòd ægte tulit, eſſe tam diu Scholam ſine capite, diſcipulorum numero quotidie imminui, ſanguinem& ſuccum amittere; quòd magna fuit in ſolicitudine inueniendi remedij, quòd laborauit, quòd conſilio prouidit, vt quicquid humana b

prouidentia præcaueri poſsit, auertatur, quòd nulli ſumtui, nul li conatui pepercit; caq́; omnia ad nominis tui gloriam,& po⸗ puli ſui ſalutem retulit: id totum tuum eſt, Opt. Max. DEvs, totum ab vberrimo fonte tuæ bonitatis in nos defluit ac fundi- tur. TuT ei hanc mentem inſpiraſti, tu eius prudentiæ lumen

Preætuliſti, tu conſilia direxiſti, tu ſtudia ad hunc exitum promo-

uiſti. Tibi meritas gratias agimus, tibi honorem& prædicatio-

nem ſempiternam nos debere profitemur. Etiam pro illo bene- ficio te colimus& veneramur, quòd non paucos huic antiquæ Scholæ bene cupere,& feliciſsima quæq; exoptare intelligimus;

quòdq; illas, quas à maioribus ſuis ad vſum aut ſacrorum, aut Coœntbij, aut Scholæ penſiones legatorum, hæreditatibus&

ſuoceſsionibus in ſe deuolutas nouerunt,& haud grauatim,&

maturèe,& liberaliter perſoluunt; nec ad conſeruationem rei cœlo tam acceptæ, tetris tàm fructuoſæ ac neceſſariæ quicquam, quod in ipſis ſit, deſieri patiuntur. Non enim illa à te bona pro- ficiſcuntur,& hoc non ex eodem penu tuo nunquam deſiciente

depromitur: quem& omais boni authorem,& vnum authorè, & ſolum inexhauſtæ copiæ authorem vniuerſa Eccleſia confi- tetur& celebrat. Nune cui pro acceptis beneficijs gratias ago;

enndem de ijs, quibus opus eſt, religioſa veneratione compello

atq; inuoco. Multa à te Pater data ſunt, pluribus indigemus: quæ cum ſemper à te rogabo, fretus filio tuo deprecatore, Spiri- tu ſancto aduocato: tum hoc tempus ad orandum maximope⸗ re me extimulat. Tduo accerſitu adſu m: ecce ſiſto me in ſtatione,

quam neq; ipſe mihi elegi, neq; ſors attulit; ſed clementiſsima tua voluntas detulit, imperiumaſsignauit. tibi dicto audiens eſſe

debui: tuum nutum ſpectare, tuis iuſsis obtemperare oportuit.

Tui fiducia aggredior ad opus viribus meis, quæ ſunt perquàm

2 exiguæ