«dern

4 — 1. A cum Deoitinand vrN 1„ 391 89 mutteretar, drcchan. e 4 arzanam cbchem, mn „ te Domine⸗ repß raee kwam coloqanm ſulämm r abſccwo mitt nemmaän

vA Ipſe Rrdit'Imydt agar tdi vegem mtt It, nem agxrefu ci ugin. idem, rt nunc iden viugi 21, vatei miacusmunnan egum zc gennan notiünm gnicus, ei lpertüirti ntor nobiſims 4cacbäqit axritur: ſed idtitco xx mnci

3 berr. uaem peräacenäun, nchhm

8

- Leenos nrvd ferreosc mares dirwendosrri9 5

oateni cſe lirae

8„. a ae.

41 * 1 K Aan. K mpütumralg u

44

derlaueo9

gtit. Valtis lum kſtem Wei

,—“. 4 aiue

ur. EtMc adeetfas! ſacucur

23.—“„ arbe

eA

uit quu tundem ntentnn

„ ſe

N nſrerun TGn

unmum! mmer 4

il4 Acrmte A

8 3„ 1 re

„ereet

87 6, Conclenlle. 7 159 OV. 3

biles, nod fete mn.,

*

—

* ucus, Etfh

12 41 1

un

ſed clangore túbarum, ſed incenſarum tædarum luee terrerem, fugarent, diſpellerent: poſtea in tribulium manus palantes præ- cipitesq́;; agerent; à quibus ita cædebantur, vt ex tantis hoſtium auxiliariorumq́; copijs vix nuncius cladis ſupereſſet. Nos tamẽ

Pacis opera ſequimur,&quietem oramus: quam largiri nobis fa-

cilimeè poteſt is, cui inſa ni Martis ahena arma ſtrepitu frangere, procellas ac turbines ſcintillantis tædæ flammula diſplodere& retundere eſt facilimum. In ipſo docendi munere quid teſtatur Hieremias: vt cuius antea querelam audiuimus, nunc audiamus conſolationem? Ait ſe addocendum DE T voce accerſitum, infantiam ſuam eſſe cauſatum, molc- ſtias detrectaſſe, pericula refugiſſe: ſed hanc Iouę ad ſe dela tam orationem: Noli timere, quia adſum tibi, vt te eruam, inquit Dominus. Quæramus de promitsionis euentu: nunquam tam prolixam ſpecioſamqꝗ; pollicititionem, quàm em ipſam veram certamq́; fuiſſe fatebitur. Nos de dini ntiaae-defenſl

ne quid dubitemus: cum haud panlo mitiora agere,& neq; vr- bibus excidia, neq; regibus exitium prædicere, ſed& illis ſalutè, & his incolumitatem& dignitatem procurare iubeamur. Ope- ræ nos precium ſollicitos habet,& laborum dubij fructus ala- critatem minuunt, ſegnioresq; efficiunt ad conandum. Adeſt

2 Puae

D. Petrus; clamat in piſcatu, cum per totam noctem& ſe,& ſo- cios defatigaſſet, nihilq́; cepiſſet; tamen cum Chriſti iuſſu de-

miſiſſet rete, concluſiſſe piſcium multitudinem ingentem; ita vt

extrahentibus rete rumperetur, ipſe miraculo rei attonitus ſtu-

peret, nec quid ageret, inueniret. Nos capturæ. ili ilci cularum, ut tum Petrus; ſed vt idem poſtea, hominum, nobiliſ-

ſimi Dei opificij, culturæq́, corundem animorum dediti, deſpe- rabimus?& diuinam gratiam illic putabimus abundaſſe, hic ex- hauſtam eſſe& defeciſſe? Nihil profectò minus. Qui Moyſi,

qui Gedeoni, qui Hieremiæ, qui Petro voluntatis ſuæ indicia fe-

cit: idem in hoc vitæ geuere me conſtituit. Qui popnli Iſtaliti- ci ex crudeli hoſpitio migrationem, ab inclementia hoſtium vin- digationem, qui Propheticorum libertatem vaticiniorum, quĩ piſcatoriæ operæ iactum adiuuit, felicemq́; reddidit: idem no-

F 2 ſtram

e