undem mecum. Vide en

A 1 3 te neerhilienn ztunn bic maitn: eminern iin 1. bic vocaionenae* ,

utem magncam hat. ter. tet: die paeiium trümann n

rrritut his tu mden at 3 D præſentiæ luculenta exempla non ob oculos habes? non

almam aiig nedu tiert ibi ſtipenciam er ma aüdt tar: te hominum keneuccil horum, ue ldonem zuiinir in Eccleſix fuxu Kluät anc ndi frieadam quil enrs aris indica, Mbes ncaini in ratim mteuenenti Vodh

** — 1 e Are doncre earrilcdocpecline

4 wr 5 erte Netl uoch mockecocik Ra

'n mirs inn an 2 an 4. [modc chohm. ¼ Docen 8

3

2 4 andæ ſafcht Kudcl 8½ 4„ der fit ꝛcrrute aoen

derc Del * O gimi Procetes, lofnl

Sar cöann

cedine leuabuntut? pergeſnè reſtitate& cireumſpicere? Quin tu te excitas? quin erigis? quin antiquum animum recuperas? quin niteris ad decus per ardua? Quod ſi velttantillum profece- ris; gratulabuntur omnes, amabunt, in oculis ferent. ſin, quod propitium numen auertat, molem hanc attollere,& ad faſtigi- um perducere non potueris; operis difficultatem, temporum rationes, rerum conditionem omnes agnoſcent; imbecillitati & fortunæ ignoſcent: voluntatem verò in re magna& ardua conatumq́; ſtrenuum Jaude ſua carere, qui humanitatem æqui⸗ taremq́; retinere voluerint, haud quaquam patientur. An verò

ipſe circumfers? nulla in difficultate, nulla in oppugnatione, nulla vnquam in re deſerentis eos, quicunꝗ; vocanti morem ge- runt;& mandata munia, quantum pro viribus ab eo conceſsis

valent, cum fide& ſtudio pié exequuntur? Hæc ſæpe mecum.

Quibus quid erat, quod verè opponerem? aut quibus rationib.

tam ſolidam vim argumentorum perfringerem ac refutarem?

Viceruat igitur animum meum;& mentem, quò conſilia non

inclinarant, eò flexcrunt: vt quod præter expectationem, præ-

ter opinionem præter conſilium meum contigit; non conti ge⸗

rit præter voluntatem. Quid enim,(iterum dico, quoniam in

8

hoc poſitum mihi eſt omns ſpei ſirmamentum) quid agerem a- liud, quàm vt Dei vocem exaudirem, præeuntis veſtigia conſe-

querer, ducenti non reluctarer? In quo ipſo nihil egi alienum à

veteri vitæ inſtituto; quo iam pridem ſplendidiores fortunæ oc- an caſiones amore ſcholaſticæ Spartæ ſciens ac volens prætermiſi: cum fructuoſiores, vel potius pecunioſiores artes ab amicis pro-

1*

ſequi monitus, Muſarum cantus fori litibus, Phœbi receſſus au- un larum atrijs antepoſui. Alia nunc res eſt, alia ætas, verſa tempo- ra: vettenda conſilia. Obfirmetur animus, vt in quibus ſtudijs firmam ac florentem ætatem exegi; in ijs affectos iam annos& langueſcentes traducam,& ſi DE conceſſu vita ſuppeditaue- rit, ipſiusq́; voluntas clementiſsima tulerit, conſeneſcam. Idqᷣ;

cum ita ſit: ſuſcipiatur quod felix& fauſtum ſit tum mihi, tum F OI bus;