Druckschrift 
Oratio ad ... Fridericum Ducem Lignicensem .. habita à Pancrati Crugerio Finstrevaldensi: De difficultate scholastici muneris, et quo animo ad id accesserit / Pancratius Krüger
Entstehung
Einzelbild herunterladen

n 1 82 malt Jul 1di 6 d 4 ,e

3 6 K Gent. M e Sunte Hechit 1 8 1 4Am 4 dAll. 4 8. A. un em,: 5 6 1 4 Mel, Achh 1

1

rem Daderrant 4 nendamat uoe demuz. Quociac

* ½ 9 dr ahh digentit ws PTanta 3p cmiacata r teca ehn 9 telte hatr Promerere ub vor.* lam— 4 elm, rerameiam u un

44 ¹ Tamemam mnn

— 1 noa meciocnitar duico 8

4* Dpem ladintidas cusian

9. 3„l 1

=Wcutet tolemmrun ſene “ CededasCumn

Leehg mmT en e 4—

4 9 4. 31 4„ ſum!(Luꝛmikdder ¹ 5 A 4 4 hper AImum Kadle, aeN. 4* 4 4 are: Cuuns hpxona tenedie, 4

8

I * K 5* nuem Editcw Ana n. 1 52 6

1n anem Vrz. Malk auem 25, e dola, 9

1 3 1 5 4 ndum nühu dolke A 1 1 1 mel acndam, Anul 4 . „ cß

1 4 uns

. nerdendbt

8 32 1 neTpec axX o Patans pana, 1 ag G

. 1g ¹ remnt acndo ck o2m,

ſit. Hæc igitur& horum ſimilia, ſi cuiuis cordato homini ſcho⸗- hſticam officinam ingredienti ſingula religionem afferre,& perturbationem poſsint incutere: mihi quid facient vniuerſa? Quid deniq; illud, quod reſtat, prioribus omnibus nequaquam minus; mihi autem hoc tempore& loco plane proprium, nec facile cum vllo alio commune? Dicam enim quod res eſt, Illu- ſtriſsime Princeps,& vos ſpectatiſsimi viri; apertè dicam, quod ꝓpræcipue nunc animum meum commouet ac ſauciat. Hos pa- rietes cum intueor, quibus circumdamur conſcijs vetuſtatis; hæc fubſellia, quæ occupatis cum aſpicio, plena nunc quidem præſente illuſtri corona veſtra, ſed eäddem abſente ferme vacua; hanc cathredam, cui infiſto, cum premo& tango, magni quõ- dam& cari ponderis, ſi non geſta tricem, at eius, quæ geſtatrix fuit geminã& ſuccenturiatam: mirifica quædam cogitatio mè- 5 tem meam ſubit& verberat. Te enim Valentine Trocedorfi, Ihrreda

te cogito; tu mihi occutris, tu mihi ante oculos conſiſtis, tu in ſ

conſpectu hæres meo; ea quidem facie, quam neq; viuam vidi?

vnquam, neq; dum per ætatem potui videre; ſed quam pictura & marmora mihi nuper demonſtrarunt, fama autem iam pri- dem deſcripſit ac tradidit. Quæ eadem fama animum mihi tuũ.. & animi præclara monumenta multo etiam magis depinxit& commendauit. Nam quæ regio tam remota? quæ ora tam de- ſertad qui angulus adeò abditus? non totius modò Germaniæ noſtræ, ſed omnis propemodum Europæ; quò non peruaſerit nominis tui claritas, virtutis ſplendor, doctrinæ gloria ac fru- Gus? Tu quondam hos ꝑarietes illuſtraſti: tu ſubſellia hæc ex- hilaraſti: tu cathedram non hanc quidem ipſam, quæ me nuns tenet, ſed eam cui carie& vetuſtate laceræ, hæc altera ad fimili- tudinem illius efficta ſucceſsit condecoraſti. Lætabantur credo tunc parietes, gaudebant ſubſellia, cathedra exultabat: cum tanta multitudine diſcipulorum, quantam ampliſsimus locus poterat capere, frequentarentur; cum vndiq; viſerentur; cũ cre-

bris gratulationibus plauſuq́; feruerent. Homines verò attoni-

ti ſpectabant, qui viſum venerant; geſtiebant læticia, qui audi- D 3 tum ac-