(ol „ 2 3 d Cundu ccmn ſohn M 3 2 Lllar tan 4

4* 4.

d Jlociam ertmalahin, A

„ a. t Se

. Suullh

oke Decinſ 4 3

LAn- 2

lcitos redder⸗ Alechr.

Gr⸗ 1

n keddere dmpernnr.n

44 1 1ellhe men

6

44 eere, Lachn

1 lid. 3 8 5 182 lecarrang(dapr

I.

4

Aem 1 LCIeEAIA I. m Acledacos, lic dnn. Ouu d 44 4 4 S Brtdommi maauntnn 1 m 44 caltr 5 9. 5. Katem& dter. z 4. MctaoMar, mm atapente. br n

qutm cuipæ tinorun u uct a2tem! mdilcſt eun as 1

Dem ad ako rrrepacercenn 4

4* 3 ¹ 6 8 4 8 507dG anke lan d gul

ö 4* 8

Nell 4 K.

8 4

AIA.

4 4* 1 4 eKl.N. 4 4

„ çc * 4 4 1

N 4 1*† 5 A

8 Areahn ,.,. 4le 1 — e ſA 9 AKer e(Uunte „ 1 1 4 2 4,al. Bin n 4 * ½

A T 1

8* mn O. enl 91 .“

f Naen hre!

4 4 4* 4* pottalaba!. errrum

. rtectics1u plefolt 4 n e— (u

3 3 prrceptofu. 4 ad ¹ 1 8. wſt rdenne aumnia

in dum, parentum nobis& magiſtratuum authoritas propoſuit.

cxædificare.

tum nihil contagioſius eſt improbitate eorum, quos ad imitan-

Amin bonam partem bona exempla multum valebunt? mala in malum non valcbunt? at longe ad hæc, quàm ad illa pronio- res ſumus omnes. An vnius nebulonis ſocij conſuetudo pec⸗ candi totum ſæpe cœtum corrumpere,& quaſi veneno infice- re poteſt? magiſtti& ducis non poterit? at in hunc, quam in illum ſæpius intuemur: hiic multorum inſtar eſt, ille vnius vi- cem obtinet. An Claudiano teſte,—

Rears ad exsmplum totus componitur orbis?

Vrg ducum lituos, ſic mores caſtra ſequuntur.

An Platone authore, quales in Kepub. principes ſunt, tales exi- ſtere ſolent ciues! hæc parua prouincia ſui præſidis, hæc angu- ſta caſtra ſuorum ducum, hiæc exigua ciuitas ſuorum Princi- pum nihil imitabitur’ imò co frequentius imitabitur, quo in pancos, quàmin multos, eitius mali vis ſolet peruadere. Pro- inde quantum boni eſt in bono præceptoris exemplo; tantum mali eſt in malo: adeoq; plus, quo ad deteriora natura magis rapimur. KRecteq; ſe habet vulgatum illud: Qui bene doce- at, cum viuat male; eum plus dextera deſtruere, quam ſiniſtra Hinc mihiæſtimet aliquis, quantum in hoc ge- nere officij, de quo agimus, difficultatis ſit, quantum oneris. Quod quidem faciet etianumia gis, cui C hriſti Domini acs er⸗- uatoris noſtri, futuriq́; propediem ommium iudicis, vox illa auribus inſonet: Quiſquis offendiculum præb uerit alicui ex paruis; ei præſtiterit, vt mola aſinaria ſuſpendatur in collo eius, ac demergatur in profundo maris. Et, væ homini illi per quem offendiculum venit. An noni gitur bono viro facile eſt, ne- mini cauſam afferre occaſionemq́; peccandi? omnibus bene tum dictis tum factis optime præire? omnibus laudabili præ⸗ lucere exemplo? Eſt verò facile, qſnod ad conlium ac propo- ſitum pertinet, quam ęνσαιν Gtxei dicunt;& qua virum bonum definiri neceſſe eſt, ſi quem repetiri vſpiam volumus. At quis eſt, qui quantumauis conllanti& perpetua volun tate

C 3 recte: