cnt: unnnn th dtectanpurhtmann LCorpore neviaiqutrni ar. en A dfn ir tirt

oteſt& quxin gainan

aimack erumnur quitemair 3 virist n mo nan dubitamast arcxuntn . Adrimas Wnerit Rar ex eadem ereri, dinia 6 i me au veriu diyiu denettex lulã

mortem diu ſecum circum ferant. Ouoniam enim cum

die ſæpe noctem conjungunt: ſeſsiones adſfiduas non devitant: immoderatas curas non declinant: atq; adeò vValetudinis rationem vel nallam vel exiguam habent-

infuſi in corpore humores corrumpuntur ac degene- rant: ægrotatic nesq́; ac diſtortiones membrorum va⸗

riæ importantur: qnæ ſerpunt indies ac manãt longius-

donec viris immortalitate dignis inevitabilem adterãt

ex hac vità migrandi neceſsitatem. Idem etiam Cancel- lario noſtro accidiſſe, nemini ignotum eſſe poteſt, niſt cui ipſe fuerit ignotus. Nam nimiis iſtis curis, quas pro dignitate religionis ſiſtinuit nimiis laboribus, quos pro commodo principis exantlavit: nimiis vigiliis, quas pro ſalute reipub. pertulit caput vniverſæq́; par⸗ tes multum debilitatæ funt: corpusq́; adeò Xaxννμ redditum, ut in morbos communes omnisq́; generis fluxionum ſoboles, ventriculus, epar& caput commu⸗ ni quodã conſenſu conſpirarint. Subſequutæ ergò ſunt & quinto quidem ante obitum anno capitis defluxio- nes:& ipſum apoplexias malum, quod in linguæ para- lyſin deſiit: quà ſolutã ſipervenientibus annis aliquot, oculorum fſuffuſione laborare cepit. Nec tamen ab eo tempore, quo omni vi acvidendi facultate privaretur, à negotiis publicis plenè ſeſe abdicavit: ſed quantum per vit es reliquas potuit, in privatis ædibus ea cognovit atq; compoſuit. Neq́; enim ipſe ædes egredi deriq́; ſe tuto committere audebat: neq́; cauſſæ tamen tranſigi ſine ipſo commodẽè poterant. Vsq́; adeo rebus agendis iatentus erat, ut dubitem conferamne an præferam eum Appio Claudio Coꝛco& C. Druſo(cedere ſanè horum neutri vidctur) quorum ille mentis oculis pa- cem cum Pyrrho patriæ honeltami fore prævidens, 4 eam