u

velleret? qui privati homines tam lautã fortuna, quor Aasi- e

non bonis emungeret? quæ ædes, quæ familiæ tantæ D tamq; nobiles, quas non iſte infandis ſtupris atq́; libi- hnn 1

dinibus compleret? quæ conſcientiæ tam bonæ, tam äi

præclaræ, tam erectæ, quibus non iſte laqueos indueret triſtilsimos: Deniqʒ quæ vitæ pars aut hominum ordo, tplt quem non iſte ceu furia quædam concitaret, conturba⸗ 5. ret, diſsiparet, everteret? Hic ergo Cancellarius noſter hey omnes ingenii ſui vires, quas induſtrià auxerat& lon. U gaà ac diuturnâ exercitatione confirmarat, explicabat: and & ut in reliquis alios, ita in his ſeipſum ſuperabat. Nam mn cum omni tempore ſinceræ doctrinæ Rlibertatis Ger 1 ....n maniæ fautor fuiſſet maximus: tum hoc conventu Paſ. nü 8 ſavienſt, quo in diſcrimen iſta veniebant; præter cæte- b al ros eam partem cauſſamq; op erà, ſtudio, auctoritate ita ui 3 defendit, ut nullas ſibi inimicitias, nullam vim, nullios ln impetus, nullum vitæ diſcrimen vitandum putirit. Pro dih eã enim religione, per quam à terrenà labe ſejuncti cum gh cœleſtium animorum cœtu conjun gimur, Periculum 3 ſubterfugere omninò timidi animi eſſe ducebat atq; b dig 5 b b abjecti: nech timidi tantum verumetiam impii& plane Mf ſceler ati. Nec verò in temporis formidoloſiſs. tempe nc ſtate illà Eccleſia tantum jactata fuit: ſed imperialis et- tij jam camera, domus juſtitiæ, portus oppreſſorum homi i) num, perfugium totius Romani imperii confuſſonum ud fluctibus agitata, fracta,& tantum non erat everſa: qui- prc bus componendis DD. Adtianus Neptuni inſtar pru- 1

dentiæ ſuæ tridenti ſuccurrebat. Quantum enim inſe de habebat ingenii, quod perquam erat excellens: quan- lun

tum eruditionis, quam ipſe ſingulari ſtudio ſummam un

ſibi paraverat: quantum judicii, cuſus acrimonii mul- ken

tos præibateid omne eò conferehat: ut quæ jam 4en. iiſ

ſaflus