16. Liuonia ſupplicantis

Diuæ quidem memoriæ Stephanus Rex, re- cuperator Liuoniæ, cùm prudentiſsimè omnia hæcexpenderet; rerum& temporum illorum me- moriam, quam nunc vel tanti temporis præſcri- ptio, etiam iure ipſo, tollere debebat, perpetua ob- liuione obliterandam, planeque abolendam puta- uit. qua de re aliquot reſcripta eius extant: vnum tantùm ex illis caput addam.

Cæteruùm intelligimus inquit] magnam par-

tem Nobilium, qui partes Magni ſequuti fuerant, bonis mulctatam fuiſſe; I ab aliis, qui in fide per- ſtiterant, non aquam corum rationem duci. Quare nos, cum hoo corum factum, non tm im- probitati, aut ambiguæ corum fidei, quam potins temporum iniquitati,& difficultati tribuendum eſſe putemus; damus id negotij Mustri Curlandis Duciʒ dt ipſis Mobilibus, partes alienas ſcquutiscle- mentiam noſtram offerat, ſimulqᷓ;, pollictatur gra- tiam, in reitituendis bonis illorum, nullo iurt al. emptis. b

P Ropria certè hæc manſuetudo magnanimi- tatis, clementiæ, ac conſuetudinis, ampliſsimi huius Imperij, atque generis eſt, vt, cui liberalitate, . huma-

hüra. dlgne vwzin ungle li rucllantr: düülofe in nant whama⸗ tnelecdt

lun Di

dettoni ſamariw — tt nall Wotpoſ

ene