10. Liuoniæ ſupplicantis Ex hoſtibus, qui& capitalibus odiis inter ſe

diſſenſerunt, ſanguinem mutuum ſparſerunt, in

mutuum denique exitium conſpirrunt; ſæpè v-

nam gentem, vnam ciuitatem factam ſcimus: no-

taq́ue eſt omnibus omnium ferè magnarum Re-

rumpublicarum vox: b

Haoſtem qui feriet, mihi crit Carthaginenſis: Quiſquis erit. cuiatis ſiet.

Nos, cùm extranei eſſemus, ſocij noſtra ſpon- te facti ſumus: arma contra hoc ampliſsimum Imperium nunquam, ſæpè pro illo tulimus; inclytas nationes, Polonicam& Lithuanicam, in communionem,& commoda patrię noſtræ non modò recepimus, verùm libenter etiam reci- pimus: ne ipſi in patria noſtra extorres ab om- nibusiis excludamur, ſolùm ſupplicamus.

Veremurhic, Sereniſs: Rex, Illuſtriſsimique atq; ampliſsimi Ordines, ne eadem quis nobis op- ponat, quæ iam antè, vel in Conſtitutionibus ills, de quibus abrogandis ſupplicamus, inenarrabili cum dolore noſtro, atque lachrymis, inſciis,& non auditis nobis, obiecta ſunt. 4.

iute

—

miut

Iraenim nobiſcum actum, quaſi partim belli-

Knplin IRnu. ſruſq chh umisccc mmüab Glnt, A.

ſclomun. anme nor vſeishor