6. Liuonia ſupplicantis

non vocentur ampliùs in dubium priuatorum Priuilegia,& poſſeſsiones:&, vt finis tandem at- que exitus aliquis reperiatur; ne diutiùs in incer- titudine iſta verſentur, quæ non mindùs fortu- nas, quàm animos illorum diſtrahit.

Tertium, quod ſuppliciter à R. M. Veſtra, ampliſsimisque Ordinibus petunt, eſt; vt certum tandem ius aliquod, formulamque ludiciorum, fine quibus neque prouincia publicè, neq; quiſ- quam in ea priuatim ſubſiſtere poteſt, confirma- re illis& R. Muas Veſtra, ampliſsimique Ordines velint..

Iis autem de rebus, quò rectiùs§. R. Ms

Veſtra, ampliſsimique Ordines ſtatuere poſsint,

quam pauciſsimis ſanè, breuiſsimisque,& qualis in ditionem inclyti Regni huius, ac Magni Duca- tus Lithuaniæ, Liuonia peruenerit,& quomodo, quibuſque conditionibus,& nonnulla, quæ po- ſtea interceſſerunt, neceſſariò commemoranda

nobis videmus.

Non ſæculorum aliquot memoria repeten-

da nobis eſt, Sereniſsime Rex, Illuſtriſsimiq́; Or- dines. Vel patrum enim memoria, tam florentem

adhuc

Aimn 8 dun

rwon ncS

mcle⸗ neinur 6 übonito

bas aun

nimonica ffeadort ucachtr lenentt aem 7 ukn Ma mmulta ünele

han.

ſe gtar 1 Kk DMu-

ar

tim de.

* dn