80e äm cdtc. u, van ſc.
1 noſtram.( A adci. Me
4 ſiwendir am. 4
Andolus dond is
*** einne⸗ mianunes * uM 44 Kum oo.
5 4 3
Trente M
* 8 lperaamoe *
4
1
14
5 S reel 2 em 1*
„. ſpeciem Duba
diuimn(t
Dan meic!
*
ocend rits
Fer, nu- utut 3
et qodd ii ter nutosdend
4 vS borfs
mne ſine odd t zum 14ed S0 t
ſoot Ild
faperaret, quod non poterat homo. Minus fortaſfe ſplendi- dum hoo beneficium videretur, ſi eiuſmodi eſſet, vt ab alijs ex- pectariidem poſſet: lam cum neq; angeli virtus ad hæc nec nerui hominum valuerint, quis eſt qui de magnitudine eius dubitet? quis qui non vberrimui eſſe ſtatuat? Angelorum vis magna eſt, non nego: natura intaminata, non repugno. at verò hæo ma- la omnibus fuerunt potiora. Quod ſi angelorum firmitudo- infirma fuit: quid eſfecturus fuiſſet homo, qui iners& langui- dus imo mortuus iacebat. Quotus enim quiſque à parentis- malitia deflexit? quæ vitiatæ radicis non vitiata ſemper propago permanſit? Quomodo autem qui mortis reus eſt, mortem vin- ceret? aut qua ratione alios à peccatis liberaret is, qui ipſe pecca- torum pœnas luere cogitur? Quod a nemine præſtari potuit, ab hoc Kege noſtro præſtitum eſt. Hic iuſtus proereatus eſt, vt- iniuſtis iuſticiam redderet. Hic Legis iugum ſubijt, vt qui ſub Legis ſeruitute erant, libertati reſtitueret. Hic quod in Ada- mo perditum erat retulit,& Euæ maledictionem in benedictio- nem ſalutemq́; conuertit. DE vM⁴ immortalem, tantum hanc v- nam natiuitatem potuifſe, vt qui antea Dei eramus inimici, nune fimus amiciſsimi:& quem Adamus tanquam infeſtiſsimum hoſtem fugit, eum nos tanquam amantiſsimum patrem compel- lemus. O felices, qui hoc nomen ſibi acquiſiuerint, ingratos qui profanum fecerint, miſeros qui amiſerint? Cum enim vi-
res debilitatæ ceſſant, cum robur fractum concidit, pallent mem-
bra, ſanguinis calor in frigus euadit horridum, cum nos mundus relinquit, creaturæ deſerunt: mors cum lege, peccatis, inferno- Ktipata accelerat, cum oculorum acies hebeſcit, lin guæ vigor cor- ruit, corpusque fenſibus exhauſtum morti obijcitur: quo fugie- mus niſi frater in Patris domicilium nos receperit? Nulla clo-
quentia tanta eſt, quæ primæ creationis munera adſequi aut ve- here conueniente laude poſsit: attamen hoc affirmo,& hoc o- mnium pace dicam, nullum in his eſſe auguſtius eo quod ex- GHRILSTI natiuitate progreſſum eſt.
Ponamus


