anan. falna mpena ila Zi. dun ig
4 miciarin 3 fadlemudin hum uter 1 9. ennäun ar 9 diudig Huiß
eih am u venenndan ine penum ann cern etdled at i muun neg. teat, incnccuit een win ſemac än um piinaas Mi iamguße e Kcunta? owodähif gerpenu&ci e rir
poteſt? quomodo verò quod corruptioni obnoxium eſt, Cus 1. sr. imperium nominabitur? quod perpetuum fore omnium Prophetarum ſcripta docent, vniuerſa teſtatur antiquitas. Cum Iacobus D E 1 in fide victor, ad patres ſuos abiturus teſtamen- tum faceret, inter alios duces& proſapia ſua orituros ſpiritu præ- uidit Simſonem ceu colubrum in via equi vngulas perſtringen- tem:& quanquam ipſum robore giganteo hoſtium vires profli- gaturum,& iniurias populo DE 1 illatas acerrime vlturu m præ- ſenſit: tamen ab iſto ſole auerſus ad verum luſticiæ Solem, his verbis mentem direxit: DoMi NE, ſpero in ſalute tua. Hunc enim non leonis, ſed diaboli fauces dilaceraturum: non portam vrbis Gazæ in montis verticem, ſed iaferni fores& carcerem in cœli arcem geſtaturum: non denique morientem baleſtinos, ſed ipſam mortem proſtraturum contriturumq́ue proſpexit. Cum lacobo igitur à Meſsia noſtro non perituras huius mundi & fluxas exſpectamus diuitias, ſed eas quæ perennes ſunt, quæ nullius vnquam ſeculi iniquitatem pertimeſcunt. Quæ cum ita ſint, poteſtis iam conſtituere, num reſpondere poſsimus lu- dæorum delirijs, qui non modò errata ſua non agnoſcunt, ſed ar- te tenere, acerrime defendere,& alijs veri inſtar obtrudere co- nantur. Non me hoc loco ſcelerata eorum mouet impietas, qui CnKIST VM quidem natum eſſe, non, vt illi, negant, ſed tamen veteratorum more in perſona eius deſcribenda ludunt. Hominis enim naturam ipſi tribuunt, DEI eſſentiam, atque a- deò ſalutis firmamentum adimunt: ideò quod rationi minus conſentaneum videatur, ſinitam naturam cum infinita, morta- lem cum immortali, creatricem cum creata coniun gi. Igno- rant videlicet qui ingentem cœli ac terræ molem ſine vectibus, ſi- ne machinis, ſine miniſtris ſolo verbo exſtruxit& condidit: qui diuiſis ponti vndis profundi alueum ſiccauit: qui ſoli ac lunæ frenos iniecit: eum naturas duas in vna perſona iundas evitginis vtero pro immenſa ſua ſapientia poſſe producere. Di- cant nobis qua ratione rubus in igne inuiolatus permanſerit:& nos dicemus quomodo in Deo conſiſtat homo. Montem Abra- B hamus


