rent kaarife mimigain Corohaun lum Kum

8

4* 4ʃ5⁴

1 eratotes unrr

Kedenpwi 38 h nu ſuppelre Dlar

um umiüncl

riuiſoean 1¹ 4 rim pemaes e goranu b

mendus mn

bencieißtiſ eee⸗

ominum E8- 1 1

hne Uutem Vtule

non 55 2 V 1 taal 1 K5 zlen s

terutantang

ratun! 1.

fuuotem;

kuerctaik 4

afafril

dum anccs as⸗ 4

piam ia dicendo quam modum poſtulat. Mouet me etiant diaboh importunitas, qui ſi vnquam fremit, hoc certe tempore ardet furo re, furit audacia. Id quod non aliorum ſermone magis, quàm ipſa experientia edodii, ani maduertere ac memoria tenere debemus. Ac ne longius quam par eſt oratiunculæ initium extendatur, videte quid vſus ferat, ſi qui heroum filij naſcantur, quomodo ad gratu- Andum ipſis Sicelidum Muſarum auxilia implorentur,& omnes ingenij vires ad eorum deſeriptionem confera ntur. Hoc ſi autori- bus decorum infanti laudabile, parentib. gratũ eſt: quis non omni- bus modis huic tanto heroi, tanti parentis proli placere ſtudeat?

Vos ergoauditores humaniſs. quando hoc dicendi munus nòô oſtẽ.

tationis cauſſa à me, ſed gratitudinis ſtudio ſuſcipi animaduertitis: concedite mihii quæſo ad dimidiũ horæ beneuolas aures, ac ſi quid huic negotio vobisq́; auditorib. minus conueniens attulero, partim ingenij imbecillitati, partim rei magnitudini tribuite. Vt verò com modins rem ipſam aggrediar, primùm mihi de natiuitate regis no- ſtri, deinde de beneficijs eius natiuitate partis, tum de muneribus quibus eſt ornandus, dicendum vidętur. Ac primam quidẽ partem velim non veſtra cauſſa me tractandam ſumpfiſfe putetis. Scio n. ex vobis neminem eſſe, qui Chriſtum verum Deum& hominem natum dubitet, neminem qui hòo non animo credat, ore fateatur.

Ilorum tantůçëm eam opponam audaciæ, qui malitiane dicam ſua

adducti, an diuino iudicio impulſi, eam rem cuius veritas tot homi num fama confirmata, tot annalium monimentis mandata poſte- ritatique propagata eſt, in dubium vocant, vehementiſsimeq́; op pugnant. Et quoniam nihil apud eos religio, nihil Eccleſiæ va let auctoritas, non vtar ijs quæ à quatuor Euangeliſtis eius rei teſti bus digniſsimis ita tradita funt, vt vndique facta non ficta appare- ant, neque adhibebo Eccleſam, cuius teſtimonium ipfis ſanctum eſſe debebat: non quod multitudine fidem impetret, ſed quod horrendis perſecutionibus adflicta, infinitis quaſſata hæreſibus, manifeſta Spiritus ſancti ope contra omnes impetus veritatem huius rei immotam ſeruauerit. Rationibus tantummodo ipſo- rum contrarias rationes obijciam, vt, ſi in viam reuocari non Pot 1 unt,